«Ο κορωνοϊός δεν κάνει εξαιρέσεις», λέει ο Αλέξης Αλεξίου που βίωσε τον εφιάλτη του ιού και περιγράφει τις νύχτες που ξαφνικά όλα μαύριζαν… Αν δεν ήταν οι συγγενείς του να του κρατούν συντροφιά μέσω μηνυμάτων, όπως τονίζει «δεν θα την έβγαζα»…

Από τον θάλαμο του Θριάσιου Νοσοκομείου ο Αλέξης Αλεξίου που νοσηλεύεται καθώς βρέθηκε θετικός στον ιό του κορωνοϊού, στέλνει μήνυμα μέσα από την εκπομπή «Εκτός Γραμμής» στον Alpha σε όσους συνεχίζουν να αγνοούν τις συστάσεις των ειδικών και να κάνουν… βόλτες στο χωριό.

«Οι μαγκιές τύπου κάνω βόλτα κ.λπ. για μένα είναι απαράδεκτα πράγματα. Αν ζούσαν έστω και πέντε λεπτά αυτό που έζησα εγώ, τον εφιάλτη που έχω ζήσει, νομίζω δεν θα το σκέφτονταν ξανά», λέει ο Αλέξης Αλεξίου.

«Να κάθονται στο σπίτι και να ακούνε αυτά που του λένε. Σε αυτά τα πράγματα δεν χωράνε εξυπνάδες», τονίζει.

Ο ίδιος είναι αθλητής και δεν έχει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Εχει πάρει μέρος σε πολλούς μαραθώνιους, όμως, όπως λέει, «ο κορωνοϊός δεν κάνει εξαιρέσεις».

«Δεν έχω πάει στο εξωτερικό για κανά χρόνο, δύο, δεν έχω έρθει σε επαφή με κάποιο γνωστό κρούσμα, μόνο κινούμαι στην Αττική το τελευταίο διάστημα. Δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω πώς το κόλλησα. Δεν θα ξεχάσω τα βράδια που η ανάσα μου κοβόταν και το σώμα μου κατέρρεε. Το βράδυ κάνει μια τρομερή επίθεση , λες και είναι νυκτόβιο ον ας πούμε και εκεί που μπορεί να σε έχει χαλαρό το απόγευμα και το μεσημεράκι, τακ το βράδυ, σε χτυπάει και σε διαλύει», περιγράφει.

«Σου κάνει 39αρια, δηλαδή καταρρέουν τα πάντα. Βλέπεις μια μαυρίλα. Είναι φοβερό πράγμα», υπογραμμίζει.

Γι’ αυτόν «οι ήρωες είναι το προσωπικό κ αι οι γιατροί».

Όπως είπε, έκανε συνεχώς θετικές σκέψεις και οι συγγενείς του με τα μηνύματά τους τον κράτησαν στη ζωή: «Επικοινωνώ τηλεφωνικώς με τους δικούς μου ανθρώπους και μου δίνουν κουράγιο. Ειδικά τη νύχτα που πέρναγα τα πολύ μεγάλα ζόρια, αν δεν είχα κάποιους δικούς μου ανθρώπους, συγγενείς, να επικοινωνώ με μηνύματα, νομίζω ότι δεν θα την έβγαζα».

Όπως είπε ο ίδιος, πριν δύο μέρες δάκρυσε από χαρά: «Είδα το θερμόμετρο μέσα στη νύχτα και μάλιστα δεν σας κρύβω ότι έβαλα τα κλάματα από τη συγκίνησή μου, γιατί κατάλαβα ότι πλέον κάτι αλλάζει προς το καλύτερο. Όταν είδα το θερμόμετρο επιτέλους κάτω από 37…».