Alpha Bank – Ιονική & Λαϊκή
Η Ιονική Τράπεζα ήταν η αρχαιότερη τράπεζα στην Ελλάδα με έτος ιδρύσεως το 1839. Κρατικοποιήθηκε το 1975 από τον Κ. Καραμανλή και το 1998 η κυβέρνηση Σημίτη προκηρύσσει διαγωνισμό για την πώληση της με αποτέλεσμα να καταλήξει στην τότε Alpha Τράπεζα Πίστεως. Το 1999 που πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή (798,2 εκατ. ευρώ) η Ιονική και Λαϊκη διέθετε δίκτυο 227 καταστημάτων και η Alpha 212.
Eurobank – Τράπεζα Εργασίας
Η Eurobank είναι καθαρά παιδί της δεκαετίας του ’90. Δημιουργήθηκε από την οικογένεια Λάτση στις αρχές της και «πέταξε μπόι» αμέσως με τις εξαγορές της Τράπεζας Αθηνών και Interbank. Μπόι όμως που δεν ήταν αρκετό για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά. Έτσι στο τέλος της δεκαετίας, το 1999 κάνει πρόταση προς τους μετόχους της Τράπεζας Εργασίας για εξαγορά μέσω ανταλλαγής μετοχών. Έχοντας την σιγουριά ότι ένας βασικός ανταγωνιστής – η Alpha που μόλις είχε αποκτήσει την Ιονική – ήταν εκτός, έπαιξε μπραν ντε φερ με την Πειραιώς που κατέθεσε και αυτή αντιπρόταση και την κέρδισε με την τελική πρόταση που είχε καλύτερη σχέση ανταλλαγής αλλά και προσφορά μετρητών. Η Eurobank απέκτησε την πολύ μεγαλύτερη της Τράπεζα Εργασίας που ήταν εκείνη την εποχή και η πλέον αποδοτική στην Ελλάδα και 12η στον τομέα αυτό στον κόσμο.
MyMarket – Βερόπουλος
Μία συμφωνία εν εξελίξει, αυτή της εξαγοράς της Βερόπουλος από την Σκλαβενίτης δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας των capital controls. Οι τελευταίοι έκαναν πίσω καθώς δεν ήθελαν να αναλάβουν το ρίσκο εν μέσω ραγδαίων οικονομικών εξελίξεων μεταθέτοντας για μερικούς μήνες αργότερα την πιθανή επίτευξη της συμφωνίας. Η άλλη πλευρά όμως όσο περνούσαν οι μέρες αισθάνονταν την θηλιά να σφίγγει στο λαιμό της όσο οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούσαν, οι προμηθευτές δεν τροφοδοτούσαν και τα ράφια δεν γέμιζαν. Η μεσαίου μεγέθους αλυσίδα MyMarket της οικογένειας Παντελιάδη ήρθε ως απο μηχανής θεός να δώσει την λύση και να προτείνει την εξαγορά που αποδείχθηκε συμφέρουσα και για τις δύο πλευρές. Τα MyMarket απέκτησαν μία σαφώς μεγαλύτερη αλυσίδα και πλέον μπαίνουν στην μάχη των σούπερ μάρκετ που αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα από πολύ πιο ισχυρή θέση ενώ ο Νίκος Βερόπουλος συνεχίζει τις δραστηριότητες του στα Βαλκάνια.
Σκλαβενίτης – Μαρινόπουλος
Για την Σκλαβενίτης μπορεί η εξαγορά της Βερόπουλος να μην προχώρησε, αλλά μερικούς μήνες αργότερα για σανίδα σωτηρίας έψαχνε ένας ακόμη μεγαλύτερος παίκτης στην αγορά. Η κορυφαία αλυσίδα του χώρου, η Μαρινόπουλος βρέθηκε στον δρόμο της μέσω τραπεζών και η πρόκληση αν και μεγάλη έγινε τελικά αποδεκτή. Μπορεί να πέρασε από χίλια κύματα αλλά τελικά η αθηνοκεντρική Σκλαβενίτης των 111 καταστημάτων απέκτησε την Μαρινόπουλος των 300 και πλέον σημείων.
Πέρα από τις παραπάνω περιπτώσεις υπάρχει μία ακόμη σειρά όπου μικρότεροι παίκτες απέκτησαν μεγαλύτερους αλλά οι περιπτώσεις τους δεν είναι τόσο «ξεκάθαρες» όπως αυτές που προαναφέρθηκαν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εξαγοράς της άλλοτε κραταιάς Olympic Air από της Aegean. Το χρονικό διάστημα που πραγματοποιήθηκε η Ολυμπιακή ήταν μόνο κατ’ ευφημισμό «εθνικός αερομεταφορέας».
Δύο παραδείγματα έχουμε και στον χώρο των πρατηρίων καυσίμων όπου τα δίκτυα της BP και της Shell πέρασαν στα χέρια των ΕΛΠΕ και Motor Oil αντίστοιχα. Εδώ είχαμε την αποχώρηση των διεθνών παικτών από την ελληνική αγορά στην αρχή της κρίσης από δύο ελληνικές με σαφώς μικρότερο αριθμό πρατηρίων όπου όμως αναγνωρίζοντας την δύναμη των διεθνών σημάτων δεν προχωρούν σε αντικατάσταση από τα δικά τους (ΕΚΟ και AVIN αντίστοιχα).
Η εξαγορά των Καταστημάτων Αφορολογήτων Ειδών από την πολύ μικρότερη Folli Follie σε δύο δόσεις (σ.σ. μία σε συνεργασία για μειοψηφικό ποσοστό από κοινού με τον Γερμανό όταν ακόμη αυτός ανήκε στον ομώνυμο επιχειρηματία και στην συνέχεια η εξαγορά του μεριδίου του Γερμανού) είναι μία ακόμη τέτοια περίπτωση.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
