Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Όταν έσκασε μύτη ο Ράφα Μπενίτεθ τον Οκτώβριο, όλοι είπαμε «εντάξει, τώρα σοβαρέψαμε». Λες, ήρθε ο άνθρωπος που έχει σηκώσει τα πάντα, θα μπει στα αποδυτήρια, θα τους τρίξει τα δόντια και θα βλέπουμε μπάλα που θα ζηλεύουν και οι απέξω. Τρεις μήνες μετά, τι βλέπουμε; Μια τρύπα στο νερό.

Γράφει Ο Παναγιώτης Σταματέλλης

Η αλήθεια είναι πικρή αλλά πρέπει να ειπωθεί, μπας και ιδρώσει κανένα αυτί: Ούτε ο Ισπανός, ούτε οι καλοπληρωμένοι παίκτες του έχουν πάρει χαμπάρι πού ήρθαν και τι διακυβεύεται. Ζουν στον κόσμο τους.

«Τα δώσαμε όλα»; Πλάκα μας κάνετε;

Ακούς τον προπονητή μετά την πρόκριση στο Κύπελλο, πριν τρεις μέρες, να βγαίνει και να λέει με φυσικότητα: «Οι παίκτες μου τα έδωσαν όλα». Ρε κόουτς, σοβαρά τώρα; Αυτό ήταν το «όλα»; Γιατί αν αυτό ήταν το ταβάνι μας απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους, τότε να το κλείσουμε το μαγαζί και να πάμε για ψάρεμα.

Αντί να βγει να πει «συγγνώμη που καρδιοχτυπήσατε, δεν βλεπόμασταν», μας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Εδώ είναι Ελλάδα, κύριε Μπενίτεθ. Δεν είναι Premier League να παίζεις σκάκι και να χειροκροτάει ο κόσμος την προσπάθεια. Εδώ πρέπει να μασάς σίδερα. Κι εσύ δείχνεις να μην έχεις καταλάβει ακόμα πως το καράβι μπάζει νερά.

Παίκτες σε χειμερία νάρκη

Και για να μην τα ρίχνουμε όλα στον πάγκο, οι κύριοι που φοράνε τη φανέλα με το Τριφύλλι πού ακριβώς βρίσκονται; Έχουν επαναπαυθεί στη μόστρα του προπονητή τους. Σου λέει ο άλλος «έχουμε τον Ράφα, έχουμε συμβολαιάρες, ε, θα κερδίσουμε, πού θα πάει». Αμ δε.

Βλέπεις στο γήπεδο μια χαλαρότητα που σε εξοργίζει. Λες και κάνουν αγγαρεία. Λες και μας κάνουν χάρη που παίζουν. Κανένα νεύρο, καμία τσίτα, κανένα «μάτι που γυαλίζει». Στα δύσκολα κρύβονται και περιμένουν το μαγικό ραβδί του προπονητή. Μάγκες, ξυπνήστε. Η φανέλα ζυγίζει τόνους και δεν κερδίζει μόνη της.

Το ρολόι χτυπάει ανάποδα

Η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ όσο νομίζουν στο Κορωπί. Αν συνεχίσουν αυτό το βιολί, με το ύφος «χίλιοι καρδιναλίοι» και «θα το βρούμε στην πορεία», η χρονιά θα χαθεί πριν βγάλουμε τα χειμωνιάτικα. Το ελληνικό πρωτάθλημα θέλει τσαμπουκά, θέλει λάσπη και θέλει να ματώνεις για το αποτέλεσμα.

Δεν μας νοιάζουν τα Champions League του 2005, ούτε οι περγαμηνές. Μας νοιάζει το τώρα. Και το τώρα λέει ότι η ομάδα πετάει χαρταετό ενώ καίγεται το σπίτι.Ο Μπενίτεθ πρέπει να σταματήσει να συμπεριφέρεται ως «καθηγητής» που παραδίδει σεμινάρια τακτικής και να γίνει ο «στρατηγός» που απαιτεί αποτελέσματα εδώ και τώρα. Και οι παίκτες πρέπει να σταματήσουν να κρύβονται πίσω από το βαρύ βιογραφικό του προπονητή τους.

Αν δεν αντιληφθούν άμεσα ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πόλεμος φθοράς και όχι διαγωνισμός τακτικής αρτιότητας, η χρονιά θα χαθεί. Και τότε, κανένα Champions League του 2005 και κανένα “Rafael Benitez effect” δεν θα είναι αρκετό για να σώσει τα προσχήματα.

Ή θα κατέβουν όλοι από το καλάμι και θα καταλάβουν ότι η κατάσταση είναι οριακή, ή θα κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα σε κανένα μήνα. Ράφα, παίκτες, ακούει κανείς; Ξυπνήστε!

Το ξυπνητήρι χτυπάει δυνατά. Το ακούει κανείς στο Κορωπί;