Η δυσκοιλιότητα είναι σύμπτωμα και όχι ασθένεια και είναι ένας από τους πιο συχνούς λόγους επίσκεψης στο γιατρό.

Η συχνότητα των κενώσεων του εντέρου διαφέρει σημαντικά από άτομο σε άτομο, από τρεις κενώσεις την ημέρα μέχρι μόνο δυο ή τρεις φορές τη βδομάδα, φυσιολογικά, χωρίς να αλλάζει η ποιότητα ζωής του ασθενούς, ούτε να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του.

Όπως επισημαίνει το Ελληνικό Ίδρυμα Γαστρεντερολογίας και Διατροφής (ΕΛΙΓΑΣΤ), ένα άτομο πάσχει από δυσκοιλιότητα όταν έχει μειωμένη συχνότητα κενώσεων ή όταν τα κόπρανα είναι σκληρά και ξηρά που οδηγούν σε δύσκολη και επώδυνη αφόδευση.

Η δυσκοιλιότητα περιλαμβάνεται στα συμπτώματα πολλών ασθενειών (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, υποθυρεοειδισμός, κυστική ίνωση, μερικές νευρολογικές διαταραχές, καρκίνος του παχέος εντέρου κ.λπ.). Η λήψη κάποιων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα (αντιόξινα, παυσίπονα, νευροληπτικά, κατάχρηση ερεθιστικών καθαρτικών).

Στις περισσότερες περιπτώσεις η δυσκοιλιότητα συσχετίζεται με το είδος της διατροφής που ακολουθείται (χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, ζωικές τροφές κ.τ.λ.), την απουσία σωματικής άσκησης, την χαμηλή πρόσληψη υγρών, το άγχος κ.τ.λ.

Σύμφωνα με το ΕΛΙΓΑΣΤ, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της δυσκοιλιότητας είναι η σταδιακή αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, με βάση το πρότυπο της μεσογειακής διατροφής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ενταχθούν στη διατροφή τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες, όπως δημητριακά ολικής άλεσης (σιτάρι, βρώμη κ.λπ.), φρούτα (ακτινίδια, αχλάδια, ροδάκινα, σύκα κ.λπ.), λαχανικά (φασολάκια, μπάμιες, αρακά κ.λπ.) και όσπρια.

Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα