Δεν άφησε αναπάντητη την απάντηση που της έδωσε κάτοικος, όπως ισχυρίζεται, του Έβρου, η Έλενα Ακρίτα.
Η απάντηση του κατοίκου του Έβρου όπως και η αρχική τοποθέτηση της κ.Ακρίτα έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου σε Ελλάδα αλλά και Κύπρο.
«Αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω μια απάντηση στο άρθρο της κας Έλενας Ακρίτα για την κατάσταση στον Έβρο. Επειδή, κυρία Ακρίτα, είπατε την γνώμη σας, θέλω να πω και εγώ την δική μου, ένας Εβρίτης, ένας Ορεστιαδίτης που έζησε τα γεγονότα λίγο πιο κοντά από εσάς”, είπε εισαγωγικά ο κ.Τυμπανίδης, απαντώντας στην κ.Ακρίτα.
Η νεότερη απάντηση της Έλενας Ακρίτα:
“Στον κύριο Γιώργο Τυμπανίδη @tympanidis georgios, που κόσμια ομολογουμένως ασχολήθηκε μαζί μου, να πω αυτό μόνον και δεν θα επανέλθω.
Κατ’ αρχάς είναι υπαρκτό πρόσωπο; Γκουγκλάρω κι είναι αφαντος. Φωτογραφία δεν υπάρχει πουθενά στο προφίλ του ούτε στο Facebook ούτε LinkedIn κι έχει, λέει, γεννηθεί στην …Αβάνα. Ας είναι…
Κύριε Τυμπανίδη, μερικοί από μας δεν είμαστε αραχτοί στον καναπέ μόνο και μόνο επειδή δεν κρεμάμε στα μανταλάκια την ζωη μας και τις πράξεις μας. Το ποιον ‘παίρνουμε στο σπίτι μας’ και ποιον όχι, ποιον στηρίζουμε και ποιον όχι, είναι δουλειά δική μας και δεν αφορά κανέναν.
Οι άνθρωποι με τους οποίους δουλεύουμε δίπλα δίπλα και βοηθάμε όποιον και όπως μπορούμε, δεν βγάζουν ντουντούκα για τα πεπραγμένα τους. Την αυτοπροβολή την αφήνουμε στις κυρίες που φωτογραφίζονται σε φιλανθρωπικά γκαλά.
Εμείς βλέπετε, δεν πιστεύουμε στην φιλανθρωπία. Πιστεύουμε στην αλληλεγγύη. Κι η αλληλεγγύη δεν λογοδοτεί σε κανέναν, όσο κι αν προκληθεί.
Κύριε Τυμπανίδη, αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα να αντιμετωπίσω τον Απρίλιο στα Χανιά μια αγωγή 500.000€ του πρώην βουλευτή Χρήστου Μαρκογιαννάκη για τον θάνατο του αδικοχαμένου Βαγγέλη Γιακουμάκη. Κι αυτό επειδή ως δημοσιογράφος διερεύνησα την εμπλοκή πολιτικών προσώπων και κατέθεσα ως όφειλα στην ΓΑΔΑ και στην δίκη για τον Βαγγέλη στα Γιάννενα.
Αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα από το 2012 απειλές της Χρυσής Αυγής για την ζωή μου.
Αν καθόμουν στον καναπέ μου, δεν θα είχα τώρα νέο τσουνάμι απειλών – οι οποίες, εννοείται, αντιμετωπίζονται καταλλήλως.
Λυπάμαι που σάς στεναχώρησε το γεγονός πως μερικοί δεν μισούμε κανέναν, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό.
Λυπάμαι που θεωρείτε ότι εικοσάχρονα παιδιά πρέπει να παίρνουν το όπλο και να θερίζουν τους συνανθρώπους τους.
Λυπάμαι που δεν κατανοείτε πως τα φανταράκια του Έβρου είναι οι παρίες του Στρατού. Τα παιδιά που δεν έχουν βύσμα γι’ αυτό τα στέλνουν στα σύνορα για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Λυπάμαι που δεν αντιλαμβάνεστε πως ένας νεος άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει έχοντας στην πλάτη του τον θάνατο των άλλων. Ξέρετε, φαντάζομαι, πως γυρίζουν οι στρατιώτες από τους πολέμους με ‘σαλεμένα λογικά’, και τραύματα της ψυχής ανεπούλωτα…
Το πολιτικό έγκλημα είναι του Ερντογάν, κύριε Τυμπανίδη. Αυτού του τραμπούκου που θέλει να μας βάλει να σκοτωθούμε μεταξύ μας, Έλληνες και ξένοι.
Δεν πιστεύω στους πολέμους, κύριε Τυμπανίδη. Όλους τους πολεμιστές μανάδες τούς γεννάμε. Συγχωρέστε μας.
Απολογούμαι για την αυτοαναφορικότητά, την αποφεύγω όσο μπορώ, όμως εδώ ήταν δυστυχώς αναγκαία.
Εγώ ξέρετε, δεν μεγάλωσα με τα ‘Μυστικά του Βάλτου’ της Πηνελόπης Δέλτα: μεγάλωσα με τον ‘Μάγκα’ και τον ‘Τρελαντώνη’ της ίδιας συγγραφέως. Και στο παιδί μου πριν κοιμηθεί διάβαζα Ευγένιο Τριβιζά και Άλκη Ζέη.
Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο, συνεπώς επιτρέψτε μου να μην επανέλθω όσο κι αν προκληθώ. Έχετε την άποψη σας κι εγώ την δική μου. Σεβαστές και οι δυο.
Κύριε Τυμπανίδη, υπάρχετε;
Γκουγκλάρισα το όνομα σας και δεν βρήκα τίποτα απολύτως. Ούτε στοιχεία, ούτε βιογραφικό ούτε τίποτα. Μόνο στο LinkedIn υπήρχε ένα λινκ όπου αντί για φωτό προφίλ έχετε βάλει μια σκάλα. Σε επαγγελματικό προφίλ αυτό.
Σας εύχομαι υγεία, δημιουργία και προσωπική ευτυχία. Είτε υπάρχετε, είτε όχι.
Έλενα Ακρίτα”
