Οσο για τον επόμενο μεγάλο αγώνα, «το πλάνο είναι να παλέψω στις 10 Δεκεμβρίου στην πόλη μου, στο Τορόντο του Καναδά. Μια πόλη με πολύ μεγάλη ελληνική κοινότητα», σημειώνει ο ίδιος στο «Εθνος». «Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσω να παλέψω μπροστά και σε ένα αμιγώς ελληνικό κοινό. Ενδεχομένως στην πρώτη διοργάνωση του UFC στην Ελλάδα εάν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο. Θα ήταν για εμένα ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα», συνεχίζει ο 28χρονος.
Σχέδια για το μέλλον
Πίσω στο παρόν, ο Ηλίας Θεοδώρου έχει πλέον να σκέφτεται τον επερχόμενο μεγάλο αγώνα του Δεκεμβρίου στο Τορόντο… και όχι μόνο. Ο ίδιος έχει μάλιστα βλέψεις και πέρα από τον χώρο των μαχητικών αθλημάτων. Στο παρελθόν έχει άλλωστε εργαστεί ως μοντέλο καθώς και ως κασκαντέρ. «Εχω επί του παρόντος άλλα δύο πρότζεκτ στα σκαριά. Για ένα σόου στην τηλεόραση και έναν ρόλο σε ταινία», δηλώνει στο «Εθνος» ο 28χρονος αθλητής.
Πέρα από τη μαχητική του εικόνα στο «κλουβί», ο Ελληνοκαναδός έχει και μια άλλη πλευρά. «Υποστηρίζω τα Παιδικά Χωριά SOS και τις δράσεις τους στην Ελλάδα. Ηρθα σε επαφή με την εν λόγω οργάνωση μέσω μιας φίλης που εργάζεται στο καναδικό παράρτημα, της Βούλας ΜακΛάφλιν. Είμαι πολύ υπερήφανος για τη δουλειά που κάνουν, δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον αγάπης για παιδιά που το έχουν ανάγκη», σημειώνει.
Πίσω στο οχτάγωνο ωστόσο, εκεί όπου διαπρέπει ο 28χρονος Ελληνοκαναδός, τα πράγματα είναι πιο… άγρια. Δύο μαχητές με γάντια μικρότερα από εκείνα του μποξ και ανοιχτά στα δάχτυλα (για να μπορούν να αρπάζουν τον αντίπαλο) εισέρχονται σε ένα ρινγκ γνωστό και ως «κλουβί», για να πάρουν μέρος σε έναν αγώνα πέντε πεντάλεπτων γύρων. Φαινομενικά, όλα τα χτυπήματα επιτρέπονται. Οσο για τους τραυματισμούς, αυτοί θεωρούνται δεδομένοι. Σε αντίθεση ωστόσο με ό,τι πιστεύεται γενικώς, πλέον το MMA είναι ένα κανονικό μαχητικό άθλημα που υπόκειται σε σαφείς κανόνες. Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι λιγότερο επικίνδυνο σε σύγκριση με την επαγγελματική πυγμαχία (των έως και 12 γύρων). Στο MMA οι αγώνες τείνουν να τελειώνουν πιο γρήγορα και πάντοτε στο πρώτο νοκ-άουτ (ο διαιτητής δεν μετράει τον αθλητή που έπεσε, περιμένοντας να ξανασηκωθεί).
Αλλά και επιχειρηματικά, το MMA έχει εξελιχθεί σε μια χρυσοφόρα παγκόσμια βιομηχανία, αφήνοντας πίσω του τις μέρες της «πρωτόγονης ανομίας». Το UFC, ως η μεγαλύτερη εταιρεία στον συγκεκριμένο χώρο, διοργανώνει κάθε χρόνο, με επίκεντρο το Λας Βέγκας, περίπου 40 «κάρτες» (μονοήμερες εκδηλώσεις με σειρά από αγώνες) σε ολόκληρο τον κόσμο. Τους αγώνες μπορεί κανείς να παρακολουθήσει είτε μέσω Διαδικτύου πληρώνοντας ένα ποσό, είτε στην τηλεόραση ανάλογα με τη χώρα στην οποία ζει. Οσο για τα έσοδα του UFC (η αξία του οποίου υπολογίζεται σε τρία με τέσσερα δισ. δολ.), αυτά μόνο μέσα στο 2015 ξεπέρασαν τα 608 εκατομμύρια δολάρια. Οχι κι άσχημα για μια εταιρεία που εξαγοράστηκε το 2001 έναντι μόλις 2 εκατ. δολ.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
