Είναι κάποιες δηλώσεις που δεν σε εξοργίζουν μόνο γι’ αυτό που λένε, αλλά για τη νοοτροπία που κρύβουν από πίσω. Για το πόσο εύκολα, τελικά, μπορούμε να συνηθίσουμε και να “χωνέψουμε” μια τραγωδία.

Πριν από λίγες μέρες, ζήσαμε σκηνικά βγαλμένα από ταινία παράνοιας στα Τρίκαλα. Στην ίδια πόλη που ακόμα μυρίζει το νωπό χώμα από τους τάφους των 5 εργαζόμενων γυναικών, οι οποίες σκοτώθηκαν στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα».

Το πιο σοκαριστικό δεν ήταν η εικόνα του προφυλακισμένου ιδιοκτήτη να βγαίνει με χειροπέδες από τα δικαστήρια το πρωί της Τρίτης (17/02). Το σοκ ήρθε από τους δεκάδες εργαζόμενους που είχαν μαζευτεί απέξω. Μόλις φάνηκε το περιπολικό, έπεσαν πάνω στα παράθυρα αλαφιασμένοι για να στηρίξουν το αφεντικό τους. Τον άνθρωπο, δηλαδή, που κατηγορείται ότι με τις δικές του πράξεις και παραλείψεις —κυρίως παραλείψεις— οδήγησε στον θάνατο τις συναδέλφους τους.

Μέσα σε όλη αυτή την εθελοντική υποταγή, ευτυχώς βρέθηκε μια κάτοικος της περιοχής να σώσει κάπως την αξιοπρέπεια όλων μας. Περνούσε με το αυτοκίνητό της, είδε τη συγκέντρωση συμπαράστασης, σταμάτησε, βγήκε έξω και τους φώναξε το αυτονόητο: «Δεν ντρέπεστε λίγο; Πέντε νεκρές γυναίκες!».

Κι εκεί που λες ότι υπάρχει ελπίδα, σκάει ένα νέο βίντεο και σε προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα. Ένας ντόπιος ρωτήθηκε από ρεπόρτερ για το κλίμα στην πόλη. Η πρώτη του υπερασπιστική γραμμή για τον ιδιοκτήτη; «Δεν φταίει σε τίποτα ο άνθρωπος. Έτρωγε τόσος κόσμος ψωμί εκεί μέσα».

Όταν η δημοσιογράφος του θύμισε την «ελαφριά» λεπτομέρεια ότι χάθηκαν πέντε ζωές, η απάντησή του ήρθε σαν γροθιά στο στομάχι, κανονικοποιώντας τον θάνατο με τρομακτική ευκολία:

«Εντάξει, πέθαναν 5 γυναίκες, τι να κάνουμε τώρα;!»

Αυτή ακριβώς είναι η αρρωστημένη νοοτροπία που έχει ριζώσει βαθιά μέσα μας. Και είναι αυτή που πρέπει να παλέψουμε για να εξαφανιστεί μια ώρα αρχύτερα.