Ο επιχείλιος έρπης οφείλεται σε λοίμωξη από τον απλό έρπητα τύπου 1 (HSV-1). Τα σημάδια γύρω από τα χείλη μπορεί να εμφανιστούν σε ανύποπτο χρόνο, πολλές φορές χωρίς εμφανή αιτία.
Αποδεικνύεται όμως ότι το στρες αποτελεί έναν «ύπουλο» επιβαρυντικό παράγοντα που μπορεί να οδηγήσει σε έξαρση.
Όπως εξηγεί ο δερματολόγος Roy Seidenberg από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το στρες δίνει στον ιό το «πάτημα» που χρειάζεται για να επιτεθεί εκ νέου στον οργανισμό και να εμφανιστούν τα χαρακτηριστικά εξανθήματα στα χείλη.
Δείτε πώς εξηγεί ο γιατρός τη σχέση ανάμεσα στον επιχείλιο έρπητα και το στρες.
Όταν ο ερπητοϊός εισβάλλει στο σώμα, μέσω των βλεννογόνων ή μιας ανοιχτής πληγής, εισέρχεται στα κύτταρα του δέρματος. Εκεί, το DNA του αντιγράφεται στον πυρήνα των κυττάρων. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει στον ιό να εξαπλωθεί σε περισσότερα κύτταρα. Εν τέλει μολύνει τις απολήξεις των νεύρων και μεταφέρεται στη βάση του τρίδυμου νεύρου (το γάγγλιο) όπου και «κρύβεται», παραμένοντας αδρανής (ανενεργός).
Το ανοσοποιητικό αντιλαμβάνεται την εισβολή. Τα μολυσμένα κύτταρα ειδοποιούν τα λεμφογάγγλια, τα οποία με τη σειρά τους κινητοποιούν τα λευκά αιμοσφαίρια (λεμφοκύτταρα) ώστε να αντιμετωπίσουν τον ιό. Ωστόσο, τα λεμφοκύτταρα δεν είναι σε θέση να καταστρέψουν τον ιό, μπορούν μόνο να τον περιορίσουν.
Όταν αντιμετωπίζουμε στρες, ο οργανισμός παράγει μια ορμόνη που ονομάζεται κορτιζόλη. Η κορτιζόλη αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό, με αποτέλεσμα ο αριθμός των λεμφοκυττάρων να μειώνεται σημαντικά και ο ερπητοϊός να «ξεμυτίζει» και πάλι από την κρυψώνα του. Μεταφέρεται κατά μήκος της διόδου του νεύρου και επιτίθεται στα κύτταρα του δέρματος. Λίγο αργότερα, το εξάνθημα κάνει την εμφάνισή του γύρω από τα χείλη.
Το ανοσοποιητικό χρειάζεται 10 με 14 ημέρες ώστε να «φυλακίσει» και πάλι τον ερπητοϊό.
