Μία μέρα μετά τις εθνικές εκλογές στην Ελλάδα, το Ινστιτούτο Γερμανικής Οικονομίας δημοσίευσε μία μελέτη για το πως θα πρέπει να χειριστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση τα κράτη που δεν προτίθενται να κάνουν μεταρρυθμίσεις.
Η μελέτη που έγινε από το Institut der deutschen Wirtschaft IW – Koeln απασχόλησε και την γερμανική εφημερίδα Handelsblatt ενώ φέρει τον τίτλο: « Πώς πρέπει η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση να μεταχειριστεί τα κράτη που είναι απρόθυμα να κάνουν μεταρρυθμίσεις». Στις 51 σελίδες της μελέτης αναλύεται εκτενώς το πως μπορεί να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο προκειμένου μία χώρα της ευρωζώνης να φύγει από αυτή αλλά όχι όμως και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η μελέτη υπογράφεται από τους Γερμανούς οικονομολόγους Thomas Schuster και Juergen Matthes. Είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται μία τέτοιου είδους μελέτη και ήδη έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον του γερμανικού πολιτικού κόσμου. Ενδεικτικό της διάστασης που πήρε το θέμα είναι ότι ο αντιπρόεδρος των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, Θόρστεν Σέφερ-Γκιούμπελ, oι οποίοι συγκυβερνούν τη χώρα με τους Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ, δήλωσε στην ηλεκτρονική σελίδα της Handelsblatt πως «Δεν πιστεύω σε τέτοιου είδους λύσεις. Μία αποχώρηση μιας χώρας από την ευρωζώνη θα είχε πολιτικές, οικονομικές και πάνω από όλα ψυχολογικές αρνητικές συνέπειες».
Η πρώτη γραμμή της μελέτης αναφέρεται στην Ελλάδα με τα εξής λόγια: «Οι βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα αποκάλυψαν πως η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση δεν έχει καμία σαφή διαδικασία για το πώς πρέπει να μεταχειριστούν τα κράτη τα οποία στα πλαίσια ενός προγράμματος στήριξης δεν επιθυμούν να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις. “Δεμένο” με αυτή την έλλειψη νομικού πλαισίου είναι και το ερώτημα, αν μία έξοδος ή αποκλεισμός από την ΟΝΕ μπορεί να αποτελέσει μία εφαρμόσιμη λύση».
Η μελέτη «αναπτύσσει τη βάση με την οποία μπορούν να μετριαστούν κατ΄ ελάχιστον τα επαπειλούμενα οικονομικά προβλήματα από μία έξοδο» από την ευρωζώνη, σύμφωνα με τους συντάκτες της.
Από το Ινστιτούτο Γερμανικής Οικονομίας αναφέρουν πως:
- «Πρώτα απ΄ όλα απαιτείται μεσοπρόθεσμα να δημιουργηθεί μία νομική οδός για μία έξοδο από την ΟΝΕ (όχι από την ΕΕ)»
- Δεύτερον, αν παραβιάζεται το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων σε ένα κράτος «πρέπει να αποφασίζεται από την ΕΕ το πάγωμα των πληρωμών των δόσεων».
- Τρίτον «αν υπάρξει πλήρης άρνηση των μεταρρυθμίσεων» από ένα κράτος της ΟΝΕ, τότε η «η κεντρική τράπεζα της ίδιας χώρας θα αποκλείεται από το ευρωσύστημα». Αυτό «θα αποτελούσε στην πραγματικότητα τον αποκλεισμό» του εν λόγω κράτους «από την ΟΝΕ».
Οι συντάκτες της μελέτης απορρίπτουν κάθε ενδεχόμενο ενός νέου νομίσματος τύπου κουπονιού για τα κράτη που θα αποκλειστούν από την ΟΝΕ ή ενός παράλληλου νομίσματος.
Στη μελέτη αναλύονται εκτενώς:
- Οι συνέπειες μίας εξόδου ή αποκλεισμού ενός κράτους από την ευρωζώνη
- Η απόφαση ενός παγώματος των δόσεων από το πρόγραμμα στήριξης
- Τα προβλήματα από μία έξοδο και οι στρατηγικές κινδύνου
Τέλος στη μελέτη υπάρχει μια συνοπτική ιστορία νομισματικών ενώσεων οι οποίες διαλύθηκαν, ξεκινώντας από το 1865 με τη «Λατινική νομισματική ένωση» φτάνοντας στην Τσεχοσλοβακία το 1993.
