Ο Αλέξης Τσίπρας παλεύει για την επανεκλογή του, υπόσχεται ότι θα καταφέρει να «τρέξει» ένα παράλληλο πρόγραμμα με αυτό του Μνημονίου, αλλά παράλληλα ρίχνει και την απειλή ότι αν δεν λάβει πλειοψηφία δεν θα μετέχει σε συμμαχική κυβέρνηση.
Η γερμανική εφημερίδα FAZ γράφει για τους τρεις βασικούς στόχους του Αλέξη Τσίπρα σε αυτές τις εκλογές. Η πρώτη έχει να κάνει με την επανεκλογή του η οποία σκιάζεται επί του παρόντος από την ύπαρξη της συμφωνίας με τους δανειστές. Γι’ αυτό το λόγο, από τη Θεσσαλονίκη, έκανε λόγο για «ανοιχτή συμφωνία» που θα επιτρέψει στην κυβέρνησή του να περάσει κάποια μέτρα ανάσχεσης των μνημονιακών επιπτώσεων. Το μότο του είναι: «Η μάχη για τη βελτίωση των όρων δεν έχει τελειώσει». Παράλληλα, ανέδειξε το θέμα του χρέους και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.
Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να αποκρυβούν τα ελάχιστα αποτελέσματα της απελθούσας κυβέρνησής του. «Τα πράγματα για τον Τσίπρα έγιναν δύσκολα από τη στιγμή που δέχθηκε έντονη κριτική μέσα στο κόμμα του όταν αποδέχθηκε τη λιτότητα των δανειστών. Αυτή που είχε υποσχεθεί ότι θα σταματήσει. Ωστόσο, αναγκάστηκε να κάνει στροφή 180 μοιρών και να δεχθεί τους όρους των πιστωτών».
Σε μια προσπάθεια να οικοδομήσει το βασικό δίλημμα των εκλογών, ο Τσίπρας, κατά την FAZ, εκτοξεύει από την αρχή της προεκλογικής εκστρατείας την απειλή: ή μου δίνετε την απόλυτη πλειοψηφία ή δεν μετέχω σε καμία συμμαχική κυβέρνηση με τα παλαιά κόμματα. Σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη που τείνουν το χέρι της συνεργασίας προς όλα τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα – συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ.
Την ίδια στιγμή, όμως, σημειώνει η εφημερίδα, τώρα γίνονται εμφανείς οι αδυναμίες της απελθούσας κυβέρνησης του. Φέρνει δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα: η σχολική χρονιά ξεκινάει οσονούπω και 11.000 θέσεις είναι ακόμη κενές. Όλο το προηγούμενο διάστημα το υπουργείο Παιδείας και ο αρμόδιος υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς αναλώθηκε σε αμφιλεγόμενες μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν έλυσε τα βασικά ζητήματα. Το ίδιο και στο «καυτό» θέμα του μεταναστευτικού όπου οι διοικητικές υπηρεσίες δεν είχαν δημιουργηθεί με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λάβουν τα χρήματα που έδινε η ΕΕ για τη φροντίδα των μεταναστών.
