Όταν η φαγούρα κατακλύζει το σώμα μας, η ενστικτώδης κίνηση που κάνουμε είναι να ξυστούμε προκειμένου να ανακουφίσουμε το ενοχλητικό αίσθημα.
Παραδόξως, η αντίδραση αυτή όχι μόνο δε μας ηρεμεί αλλά εντείνει το σύμπτωμα.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον διαπίστωσαν ότι η φαγούρα και το ξύσιμο εμπλέκονται σε ένα φαύλο κύκλο επαναπυροδότησης, λόγω της απελευθέρωσης ενός νευροδιαβιβαστή που ονομάζεται σεροτονίνη.
Δοκιμές που πραγματοποίησαν σε ποντίκια κατέδειξαν ότι η αναστολή της λειτουργίας ορισμένων υποδοχέων της σεροτονίνης στη σπονδυλική στήλη μπορεί να οδηγήσει στην καταστολή της χρόνιας φαγούρας.
Η φαγούρα μπορεί να οφείλεται σε δεκάδες διαφορετικούς παράγοντες, από αλλεργιογόνα όπως η σκόνη έως σοβαρές δερματοπάθειες.
Το ξύσιμο καταπραΰνει τη φαγούρα επειδή προκαλεί πόνο. Αντί για τα «σήματα φαγούρας» αποστέλλονται από τα νεύρα «σήματα πόνου». Η διαδικασία αυτή έχει σαν αποτέλεσμα να απελευθερώνεται η σεροτονίνη στον εγκέφαλο και να ελέγχεται το αίσθημα του πόνου.
Όμως η σεροτονίνη ενεργοποιεί στη συνέχεια τα νευρικά κύτταρα του νωτιαίου μυελού, τα οποία ελέγχουν την ένταση της φαγούρας. Έτσι, παρατηρήθηκε στα ποντίκια ότι η προσπάθεια καταστολής της φαγούρας –μέσω του ξυσίματος– στην πραγματικότητα επιδεινώνει το σύμπτωμα. Εάν μειωθούν τα επίπεδα της σεροτονίνης, υποχωρεί και η ένταση της φαγούρας.
Επειδή η πλήρης καταστολή της σεροτονίνης συνεπάγεται αρνητικές συνέπειες για τον οργανισμό, μια πιθανή λύση θα ήταν η διακοπή της αλληλεπίδρασης μεταξύ του νευροδιαβιβαστή και των κυττάρων που ελέγχουν τη φαγούρα.
Προς αυτήν την κατεύθυνση πρόκειται να κινηθούν οι ερευνητές προκειμένου να βρουν νέες, αποτελεσματικότερες θεραπείες για τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν χρόνια φαγούρα.
