Την εξήγηση για την ένταση των ρυτίδων γύρω από τα μάτια, η οποία είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τις άλλες περιοχές του προσώπου, δίνουν Ιάπωνες επιστήμονες.
Όπως αναφέρεται σε άρθρο του επιστημονικού εντύπου Clinical Anatomy, ερευνητές της Σχολής Ιατρικών και Οδοντιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Καγκοσίμα, με επικεφαλής τον Δρ Γιουιτσι Ταματσου, εντόπισαν διαφορές στους σμηγματογόνους αδένες κάτω από την επιφάνεια του δέρματος που εξηγούν εν μέρει γιατί οι ρυτίδες του μετώπου είναι ρηχότερες από αυτές πέριξ των ματιών.
Για να μελετήσουν τον τρόπο σχηματισμού των ρυτίδων στο πρόσωπο, οι ιάπωνες επιστήμονες μέτρησαν το βάθος των ρυτίδων, την πυκνότητα των αδένων και την πυκνότητα του δέρματος στο μέτωπο και την περιοχή των ματιών σε δείγματα που είχαν πάρει από 58 πτωματικούς δότες. Η ηλικία των πτωμάτων κυμαινόταν από 20 έως 90 ετών.
Εν τέλει, διαπίστωσαν ότι όσοι περισσότεροι σμηγματογόνοι αδένες ήταν παρόντες κάτω από την περιοχή του μετώπου, τόσο ρηχότερες ήταν οι ρυτίδες στο σημείο αυτό του προσώπου.
Οι σμηγματογόνοι αδένες είναι μικροσκοπικοί αδένες που εκκρίνουν σμήγμα, μια ελαιώδη ουσία, που λιπαίνει το δέρμα και το προστατεύει από τη βλάβη που προκαλεί το νερό.
Η έλλειψη σμηγματογόνων αδένων πέριξ της εξωτερικής γωνίας των ματιών εξηγεί γιατί οι ρυτίδες στο σημείο αυτό τείνουν να είναι βαθύτερες από του μετώπου.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι η μεγαλύτερη πυκνότητα των σμηγματογόνων αδένων σχετίζεται με παχύτερο δερματικό στρώμα.
Σπεύδουν πάντως να σημειώσουν ότι, εκτός από την πυκνότητα των σμηγματογόνων αδένων πολλοί άλλοι παράγοντες παίζουν ρόλο στις διακυμάνσεις του βάθους των ρυτίδων. Επίσης, επειδή μελέτησαν μόνον δείγματα δέρματος ιαπώνων, δεν είναι βέβαιοι ότι ισχύει το ίδιο για πιο ανοιχτόχρωμα και πιο σκουρόχρωμα δέρματα.
