«Έζησα ένα χρόνο χωρίς ρεύμα και θέρμανση», εξομολογείται για πρώτη φορά στην εφημερίδα Espresso η Στέλλα Μπεζαντάκου.
Μπορεί στα 00s η ίδια να πρόβαλλε ένα πολυτελές lifestyle με άνετα διαμερίσματα, γρήγορα αυτοκίνητα, υψηλό κασέ και πανάκριβη γκαρνταρόμπα, ωστόσο μετά τη γνωριμία της με τον Χρήστο Γκίκα, τον οποίο ερωτεύτηκε με πάθος, άλλαξε φιλοσοφία και αποσύρθηκε μαζί του σε ένα κτήμα στο Λαγονήσι, αφήνοντας πίσω της τη showbiz και απολαμβάνοντας τις χαρές της ζωής κοντά στη φύση. Ήταν περίπου τρία χρόνια πριν, όταν η Στέλλα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια κατάσταση πολύ δύσκολη, βιώνοντας πρωτόγνωρες για εκείνη συνθήκες.
«Εκείνο το διάστημα ήμασταν πάρα πολύ πιεσμένοι. Χρωστούσαμε σε τράπεζες και στην Εφορία. Εγώ αναγκάστηκα να νοικιάσω το σπίτι μου στη Γλυφάδα, παίρνοντας κάποια χρήματα μπροστά, ώστε να πληρώσω άμεσες υποχρεώσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Δεν μπορούσαμε να συντηρήσουμε τότε ένα σπίτι οι δυο μας. Έπρεπε ο καθένας να φιλοξενηθεί στους γονείς του μέχρι νεωτέρας, αλλά δε θέλαμε κάτι τέτοιο. Ίσως έτσι χωρίζαμε. Έτσι αποφασίσαμε να μείνουμε στο κτήμα αλλά οι συνθήκες μόνο ιδανικές δεν ήταν. Το κτήμα υπέροχο, αλλά το σπιτάκι ακατάλληλο. Έζησα έναν χρόνο χωρίς ρεύμα, μόνο με λάμπες λαδιού, χωρίς θέρμανση, μόνο με μια σόμπα υγραερίου, χωρίς μόνωση. Τα ρούχα μας ήταν νωπά από την υγρασία και μούχλιαζαν. Η σκεπή έσταζε κάθε φορά που έβρεχε, κι εμείς μαζεύαμε τα νερά με κουβάδες και λεκάνες. Εκείνη τη χρονιά είχε χιονίσει κιόλας, θυμάμαι, και κοιμόμασταν με μπουφάν και σκουφιά», συνεχίζει.
Ο καιρός πέρασε και τα πράγματα στη ζωή της Στέλλας και του Χρήστου μπήκαν σε μια σειρά. Ο λόγος που αποφάσισε να μοιραστεί με τον κόσμο αυτή τη δύσκολη βιωματική εμπειρία της, είναι ένα μήνυμα που θέλει να στείλει, λέγοντας: «Πρέπει να πάμε κόντρα στο ρεύμα των καιρών όπου οι αξίες κλονίζονται και όλα ισοπεδώνονται κάτω από τον οδοστρωτήρα του συμφέροντος, του κέρδους και του χρήματος. Πρέπει να έχουμε λάβαρό μας την αγάπη. Ήμουν μια γυναίκα με πολλές επιλογές. Έπραξα όμως συνειδητά. Η αλλαγή στη ζωή μου ήταν τεράστια».
