«Η Ελλάδα πρέπει να βασιστεί στο Ναυτικό της, εκεί υπάρχει ποιοτική διαφορά με την Τουρκία!».
Αυτό τονίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος Γκερντ Χέλερ κάνοντας μία ανάλυση της στρατιωτικής ισχύς Ελλάδας και Τουρκίας και βρίσκει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο χωρών με φόντο τις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ειδικότερα, περιγράφοντας τις τελευταίες κινήσεις της Αθήνας διά στόματος του υπουργού Αμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου, καθώς και την επέκταση της στρατιωτικής θητείας από εννέα σε δώδεκα μήνες, ο Χέλερ σημειώνει στην εφημερίδα Handelsblatt πως η Ελλάδα σκοπεύει να αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, επενδύοντας μέσα στα επόμενα χρόνια περίπου 10 δισ. ευρώ σε εξοπλισμούς.
Στον προϋπολογισμό του 2021 προβλέπονται 2,5 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς, ένα ποσό πενταπλάσιο σε σχέση με φέτος.
Έχει ήδη σχεδιαστεί η εξασφάλιση 18 γαλλικών μαχητικών Rafale και 4 αμερικανικών ελικοπτέρων Seahawk.
Τέσσερις φρεγάτες πρόκειται να εκσυγχρονιστούν, ενώ υπάρχουν σκέψεις για την αγορά υποβρυχίων τύπου 214.
Παράλληλα, 15.000 επαγγελματίες στρατιωτικοί αναμένεται να προστεθούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Από άποψη αριθμών ο ελληνικός στρατός υπολείπεται του τουρκικού, σημειώνει ο ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδας.
Στους 107.000 Έλληνες στρατιώτες αντιστοιχούν 435.000 στην τουρκική πλευρά.
Η τουρκική αεροπορία διαθέτει 330 μεταγωγικά ελικόπτερα, η Ελλάδα 168.
Μεγαλύτερη ισορροπία δυνάμεων υπάρχει στον στόλο των δύο χωρών.
Σε επίπεδο υποβρυχίων Τουρκία και Ελλάδα διαθέτουν σχεδόν τον ίδιο αριθμό: 12 οι τουρκικές και 11 οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, ενώ η Ελλάδα υπερέχει ποιοτικά αφού διαθέτει τον τύπο 214, που είναι σαφώς πιο σύγχρονα υποβρύχια, σημειώνει ο αρθρογράφος.
Στις φρεγάτες, η Τουρκία προηγείται με 19 έναντι 13, ενώ από αέρος η Ελλάδα έχει 232 μαχητικά έναντι 253 για την Τουρκία.
Ωστόσο και από αέρος μπορεί η Τουρκία να βρεθεί να μειονεκτεί, αφού οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει να «παγώσουν» τη μεταφορά 100 F-35 που έχει παραγγείλει η Άγκυρα, ως αντίποινα για την προμήθεια των ρωσικών S-400.
Ο Χέλερ πιστεύει, ωστόσο, ότι αυτό θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον Ερντογάν να αναπτύξει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Ενώ το 2015 το 70% των εξοπλισμών της γειτονικής χώρας ήταν εισαγόμενο, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει περιοριστεί στο 30%.
Ο πρόεδρος της χώρας φέρεται ότι έχει μεγάλες φιλοδοξίες, ειδικά για το πολεμικό ναυτικό με στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε μεγάλη ναυτική δύναμη, που θα ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο.
