Σε λίγη ώρα η Αθήνα «γκρεμίζει τα τείχη» για να υποδεχθεί τη χρυσή Ολυμπιονίκη του Ρίο Αννα Κορακάκη. Και το απόγευμα η Θεσσαλονίκη, και προς το βραδάκι η γενέτειρα πόλη της, η Δράμα. Από πού, αλήθεια, προήλθε αυτή η φράση;
Στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, η 20χρονη Αννα Κορακάκη κατάφερε την πιο απρόσμενη επιτυχία της Ελλάδας τα τελευταία 20 χρόνια. Εφτασε στην κορυφή του κόσμου, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι 25 μέτρων. Μάλιστα, έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη μετά από 100 χρόνια που κατακτά δύο μετάλλια στην ίδια διοργάνωση. Τελευταίος ήταν ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας το 1912 στη Στοκχόλμη. Παράλληλα, είναι το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ελλάδας μετά από δώδεκα χρόνια, αφού τόσο στο Πεκίνο (2008) όσο και στο Λονδίνο (2012) η χώρα μας είχε περιοριστεί σε ασημένια και χάλκινα.
Η «χρυσή» Αννα έρχεται σήμερα. Μέσω Ρώμης, θα φτάσει στην Αθήνα, με την πτήση της Alitalia AZ 716, με προγραμματισμένη ώρα άφιξης στις 13.15. Στην Αθήνα θα μείνει μόνο για λίγο, καθώς στις 17:00 θα βρίσκεται στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Από εκεί θα μεταβεί στη Δράμα, την πόλη στην οποία γεννήθηκε και έκανε τις πρώτες της… βολές.
Και όπως συνήθως λέμε σε αυτές τις περιπτώσεις, «γκρεμίστε τα τείχη» για να υποδεχθείτε την Ολυμπιονίκη μας! Η φράση αυτή λοιπόν («γκρεμίστε τα τείχη») έχει τις… ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα -και φυσικά έχει άμεση σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οπως είναι γνωστό στους περισσότερους, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν τεράστια σημασία στην αρχαιότητα. Και -σε αντίθεση με ό,τι ισχύει σήμερα- μόνο ηθική ανταμοιβή. Οι αθλητές (σ.σ.: μόνο άνδρες) αναγνωρίζονταν για τη σωματική και ηθική τους αρετή. Θαυμάζονταν για την ικανότητά τους να υποφέρουν και να υπομένουν στην προπόνηση, με στόχο την καταξίωση στους Αγώνες.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ολυμπιονίκες μοιράζονταν το μεγαλείο και τη δόξα των πρώτων μυθικών ηρώων. Η νίκη ήταν η ύψιστη τιμή που μπορούσε να πετύχει ένας θνητός, γιατί αποκτούσε φήμη αιώνια, χάρη στους θεούς που τον ευνόησαν και τον βοήθησαν να κερδίσει. Γι’ αυτό και λάμβαναν χαρακτηριστικά ημίθεων.
Ακριβώς, λοιπόν, για να δείξουν το μεγαλείο των Ολυμπιονικών και την άτρωτη σάρκα και ψυχή τους, οι πολίτες μιας πόλης προέτρεπαν «γκρεμίστε τα τείχη» όταν κάποιοι συμπολίτες τους αναδεικνύονταν Ολυμπιονίκες και γύριζαν πίσω. Με ποια έννοια; Οτι εφόσον η πόλη έχει τέτοιους αθλητές, δεν χρειάζεται καν τείχη για να την προστατεύουν. Και όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικά ήταν τα προστατευτικά τείχη εκείνη την εποχή.
