Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς αυτό που συμβαίνει με την τραγωδία στο εργοστάσιο της «Βιολάντα». Όσο περνάνε οι ώρες και βγαίνουν στη δημοσιότητα τα στοιχεία από το Πυροσβεστικό Σώμα, η θλίψη μετατρέπεται σε οργή. Δεν μιλάμε απλά για μια «κακιά στιγμή», αλλά για ένα χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου.

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά από το ρεπορτάζ και τις έρευνες των αξιωματικών της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, το κακό έγινε ύπουλα. Η ζημιά δεν ήταν μέσα στο υπόγειο, στις σωληνώσεις που έβλεπε το μάτι. Η διαρροή γινόταν στο υπέδαφος.

Οι σωλήνες ξεκινούσαν από τη δεξαμενή, περίπου 30 με 40 μέτρα μακριά, και περνούσαν κάτω από το χώμα για να φτάσουν στη μονάδα παραγωγής. Εκεί, μέσα στο χώμα, υπήρχε η τρύπα. Το προπάνιο έφευγε, περνούσε σιγά-σιγά μέσα από το έδαφος και κατέληγε να «φωλιάζει» στο υπόγειο του εργοστασίου.

Εκεί συσσωρεύτηκε τεράστια ποσότητα αερίου. Το υπόγειο ήταν γεμάτο ηλεκτρολογικό εξοπλισμό. Ένας σπινθήρας ήταν αρκετός. Και δυστυχώς, έγινε.

«Μύριζε εδώ και μήνες» – Οι φωνές που αγνοήθηκαν

Εδώ είναι που σε πιάνει το παράπονο και η αγανάκτηση. Όπως καταθέτουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στους αξιωματικούς της Πυροσβεστικής, το κακό φαινόταν ότι έρχεται.

Συνάδελφοι των θυμάτων λένε πως εδώ και μήνες υπήρχε έντονη οσμή προπανίου στον χώρο. Και δεν το κρατούσαν μυστικό. Είχαν ενημερώσει τους προϊσταμένους τους, είχαν πει ότι «κάτι μυρίζει», ότι κάτι δεν πάει καλά.

Όμως, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, δεν ιδρώσει το αυτί κανενός. Δεν έγινε ο έλεγχος που έπρεπε για να βρουν από πού έρχεται η μυρωδιά. Αν τους είχαν ακούσει, αν είχαν ψάξει σοβαρά γιατί μύριζε γκάζι, ίσως σήμερα αυτοί οι πέντε άνθρωποι να ήταν στα σπίτια τους και στις οικογένειές τους.

Τώρα, το «γιατί» και το «ποιος φταίει» θα τα βρει η δικαιοσύνη, αλλά οι ζωές δεν γυρίζουν πίσω.