Η Νανά Καραγιάννη, στην πρώτη της συνέντευξη μετά τη νοσηλεία της, αποκαλύπτει τον λόγο για τον οποίο βρέθηκε αιφνιδιαστικά στην Εντατική, παλεύοντας για τη ζωή της.
Παράλληλα, μιλά για την «μάχη» με την νευρική ανορεξία, δηλώντας αισιόδοξη ότι θα τα καταφέρει!
«Έμεινα είκοσι ολόκληρες μέρες στην Εντατική με νεφροπάθεια. Ακόμα δεν νιώθω έτοιμη να μιλήσω δημόσια για όλο αυτό. Ο μόνος λόγος που το κάνω είναι για να σταματήσουν να με ζαλίζουν στα τηλέφωνα από διάφορες εκπομπές. Κάθε φορά που μιλώ για ό,τι πέρασα νιώθω να το ζω ξανά. Ήταν κάτι τρομακτικό, έφτασα στον θάνατο!», εξομολογείται, στο περιοδικό «Down Town», η ίδια.
«Τα τελευταία δύο χρόνια τα πήγαινα πολύ καλύτερα με την νευρική ανορεξία. Έπαιρνα συνέχεια κιλά, έτρωγα ικανοποιητικά, ένιωθα καλά στην υγεία μου. Ενώ λοιπόν είχαν φτιάξει τα πράγματα, έκατσε η γκαντεμιά και έπαθα νεφρική ανεπάρκεια, επειδή ο οργανισμός μου ήταν επιβαρυμένος και εξουθενωμένος από την ανορεξία», συνεχίζει η Νανά, επισημαίνοντας ότι είχε κάποια συμπτώματα, αλλά δεν μπορούσε να φανταστεί ότι είχαν κουραστεί τα νεφρά της.
Περιγράφοντας πώς ένιωσε όταν άνοιξε τα μάτια της στην Εντατική, αναφέρει: «δεν μπορείς να φανταστείς πως ήμουν! Οροί στον λαιμό και στα χέρια, καθετήρες και άλλα. Όταν ξύπνησα από το κώμα, για πολλές ημέρες δεν με άφηναν να κοιταχτώ σε καθρέφτη. Ήμουν φρικιό, ήταν δύσκολη η επικοινωνία μου με τους άλλους, είχα τρελούς πόνους και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Με τάιζαν και με έκαναν μπάνιο οι δικοί μου, ήμουν εντελώς ανήμπορη. Θυμάμαι όταν άνοιξα πρώτη φορά τα μάτια μου, είδα απέναντί μου την μητέρα μου και τον αδερφό μου και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Ήμουν σίγουρη ότι πεθαίνω!».
«Γύρισα και είπα στον εαυτό μου “αποκλείεται να την βγάλεις καθαρή!”. Όλη την ώρα κοίταζα τον κόσμο γύρω μου και έκλαιγα. Αισθανόμουν φρικτά και απαίσια! Όλες οι προηγούμενες νοσηλείες μου ήταν πικνίκ μπροστά στην Εντατική. Αυτή τη φορά τρομοκρατήθηκα. Πήγα και ήρθα, πώς το λένε αλλιώς;», συνεχίζει η Νάνα, προσθέτοντας ότι κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της προσευχόταν, αλλά και πως ένιωθε ότι βλέπει τον παράδεισο.
Εδώ και οκτώ χρόνια, η δημοσιογράφος «παλεύει» με την ανορεξία και, όπως λέει, είναι στο στάδιο της αποκατάστασης και νιώθει καλά, ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες των γιατρών.
«Κουράστηκα, εξουθενώθηκα, εξαντλήθηκα. Νομίζω ότι έχω νευρική ανορεξία όλη τη ζωή μου. Δεν μπορώ δηλαδή να θυμηθώ πώς ήταν η ζωή μου πριν από τη νευρική ανορεξία. Το μόνο που θέλω πια είναι να είμαι γερή στην υγεία μου. Όλους τους υπόλοιπους στόχους ας τους βάλουν οι γιατροί. Βαρέθηκα πάντως να ακούω την ατάκα: “φάε κορίτσι μου”», εξομολογείται και καταλήγει: «η ταμπέλα της ανορεξικής δεν πρόκειται να βγει από πάνω μου, ακόμα κι αν φτάσω τα 385 κιλά. Θα είμαι πάντα η ανορεξική, η Μις Ανορεξία! Δεν με ενδιαφέρει, όμως, να βγάλω αυτή την ταμπέλα από πάνω μου. Βάζοντάς την κατάφερα να βοηθήσω ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα με μένα».
