Πάντοτε αναρωτιέμαι πώς γίνεται να γνωρίζουμε ανθρώπους που έζησαν σε μακρινές από την δική μας εποχές. Πώς γίνεται να έχουμε την αίσθηση ότι περάσαμε πολλά βράδια διασκέδασης μαζί τους και πολλές κουβέντες νοσταλγίας, αλλά στην πραγματικότητα να μην τους είδαμε ούτε από απόσταση 50 μέτρων.

Ούτε καν να ζήσαμε ταυτόχρονα στον ίδιο τόπο. Είμαι 26 χρονών, η Γκιζέλα Ντάλι θα ήταν σήμερα 81. Δεν είναι. Πέθανε στα 73 της, το 2010. Από καρκίνο. Έζησε σχεδόν δέκα χρόνια μαζί του. Και αποτελεί μια από εκείνες τις αναλλοίωτες, τις underground ιστορίες που έχει να διηγηθεί η παλιά Αθήνα, το παλιό ελληνικό σινεμά.

Η ίδια ήταν πάντα στην ιδιότυπη σκιά του σινεμά. Παρά το ότι ήταν μια πανέμορφη και σέξι γυναίκα, παρά το ότι την αποκαλούσαν Μπριζίτ Μπαρντό και την τοποθετούσαν πάνω κι από την Αλίκη σε ομορφιά, η Γκιζέλα Ντάλι δεν βρέθηκε ποτέ στο προσκήνιο. Αφέθηκε με μια ανεμελιά και αδιαφορία στην εξωτερική της εμφάνιση και πορεύτηκε για πολύ με αυτήν. Ίσως να παρασύρθηκε κι από την αντιμετώπιση των άλλων.

Η γεννηθείσα στην Πλάκα το 1937 Αδαμαντία Μαυροειδή – έτσι την έλεγαν κανονικά – ήταν από εκείνες τις περιπτώσεις που σε αφόπλιζαν με τον τρόπο τους. Δεν έμεινε στις αναμνήσεις ως σπουδαία ηθοποιός. Όλοι την σκέφτονταν όταν έψαχναν μια κοπέλα για έναν μικρό ρόλο. Συνήθως το ρόλο της πλανεύτρας.

Σαν τη Σπεράντζα Βρανά κι αυτή. Η αιώνια γυναικάρα που μένει πάντα στο πάνω πάνω διαμέρισμα και μαζεύονται για χάρη της στην εσωτερική αυλή των οικημάτων. Κατίνες νοικοκυρές για να την κουτσομπολέψουν και να την παρατηρήσουν για την ελευθερία των ηθών της. Σύζυγοι νοικοκυρών για να κάνουν επίδειξη του παρά που δεν έχουν. Πιτσιρικάδες για να κάνουν χάζι. Νεαρές κοπέλες για να ζητήσουν τη συμβουλή τους. Αυτή η εικόνα μυρίζει Γκιζέλα Ντάλι.

Έχοντας σπουδάσει από αρκετά νεαρή ηλικία χορό και υποκριτική, η Γκιζέλα ξεκινάει δειλά δειλά με το Ραντεβού στη Βενετία το 1960. Μέσα σε αυτή τη δεκαετία έζησε σχεδόν τα πάντα. Συμμετοχές σε ανεξάρτητες παραγωγές μακριά από τη σκέπη του Φίνου, γνωριμία με τον Βέγγο που της έδωσε τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της, γάμος με τον σκηνοθέτη Ντίμη Δαδήρα που της έδωσε 7 ρόλους σε ισάριθμες ταινίες.

«Ήταν άλλη η όψη μου και άλλη η κόψη μου. Ο Ντίμης Δαδήρας και οι άλλοι κινηματογραφικοί παραγωγοί εκμεταλλεύτηκαν την όψη μου! Η κόψη μου ήταν η βλάχα από τα Μέγαρα, στουρνάρι στο κεφάλι! Τώρα που βλέπω τις ταινίες μου, μ’ αρέσει αυτή η κοπέλα, η Γκιζέλα, αλλά σήμερα δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση της».

Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα