«Με πήρες κάποτε απ’ το χέρι και δε σε ρώτησα πού πάμε. Σου ‘πα με σένα δε φοβάμαι, μάνα καλή» λένε οι στίχοι της συγκινητικής «Μπαλάντας της Ιφιγένειας» της Χαρούλας Αλεξίου.

Κάπως έτσι κι ο Χρήστος, ο μοναχογιός της Νένας Χρονοπούλου. Στα 12 του σήμερα, παιδί με ειδικές ανάγκες και εξαρτώμενος άμεσα από τη μαμά του, της εμπιστεύτηκε το χέρι του και εδώ και δύο μήνες παρουσιάζει σημαντικά σημάδια βελτίωσης στην ομιλία και την εκδήλωση των συναισθημάτων του, σκορπώντας μεγάλη χαρά στην οικογένειά του.

Πρόκειται για ένα «μικρό θαύμα», όπως λέει η ηθοποιός στην «Espresso», το οποίο οφείλεται στον υπνοθεραπευτή – ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Κίμογλου. Ο γιος της υποβλήθηκε σε μια νέα πρωτοποριακή ιατρική θεραπεία και τα αποτελέσματα ήταν άμεσα από την πρώτη κιόλας επίσκεψή τους στο ιατρείο του επιστήμονα από την Αριδαία.

«Πήγαμε οικογενειακώς στον γιατρό τον περασμένο Δεκέμβριο, ύστερα από πολύ ψάξιμο στο διαδίκτυο. Το δοκίμασα πρώτη εγώ και μετά ο γιος μου, γιατί ήθελα να πεισθώ για τα άμεσα αποτελέσματα» αποκαλύπτει η ηθοποιός η οποία περιγράφει την εξέταση.

«Ο γιατρός μέσω ηχητικών κυμάτων κατάφερε να κατεβάσει τα hertz του εγκεφάλου μου και για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια νιώθω ήρεμη, χαρούμενη και ψύχραιμη. Οι άσχημες αναμνήσεις του παρελθόντος εξατμίστηκαν κι ήταν σαν να πήρε τον πόνο από την ψυχή μου. Εχω κλάψει πολύ στη ζωή μου για γεγονότα που άφησαν βαθιές χαρακιές μέσα μου. Μετά τη θεραπεία έκλεισαν» εξομολογείται η Νένα Χρονοπούλου.

Οταν έφτασε η σειρά του μικρού, πείστηκε να υποβληθεί στη θεραπεία μόνο αν κρατούσε το χέρι του μπαμπά του, όπως ο ίδιος θεωρεί τον Τάσο Μητρόπουλο. Ο πρώην γκολκίπερ δεν έφυγε στιγμή από δίπλα του. «Εμπιστεύτηκα το παιδί μου σ’ αυτό τον σοβαρό επιστήμονα για να μπορέσει να απαλλάξει την παιδική ψυχή του από το στρες και τη στενοχώρια που νιώθει, επειδή δεν μπορεί να κάνει πράγματα, όπως τα άλλα παιδάκια».

Αυτοπεποίθηση

«Ο Δημήτρης Κίμογλου κατάφερε να “κοιμήσει” τον Χρηστάκο τόσο εύκολα όσο ο ίδιος αναπνέει. Σήμερα, έναν μήνα μετά, ο γιος μας είναι πιο χαρούμενος. Πιο εκδηλωτικός στα συναισθήματα και μας μιλάει περισσότερο, ολοκληρώνει τις προτάσεις του και φυσικά αυτό εξελίσσεται καθημερινά με τη βοήθεια των καταπληκτικών δασκάλων στο σχολείο του» μας λέει συγκινημένη η Νένα και συνεχίζει: «Τώρα δείχνει ότι έχει αυτοπεποίθηση. Πριν είχε έναν φόβο που προερχόταν από την πρόωρη γέννησή του, τη θλίψη στο σπίτι μας, αλλά και την απώλεια του βιολογικού μπαμπά του».