Με την ξεκάθαρη φράση «είναι πλέον πολύ αργά για διαπραγματεύσεις», το Ιράν ξεκαθάρισε και επίσημα ότι δεν υπάρχει πια καμία συζήτηση με την Ουάσιγκτον στο τραπέζι. Ουσιαστικά, η Τεχεράνη απέρριψε τις αμερικανικές προτάσεις και ο πόλεμος φαίνεται πως περνάει πια στη φάση της απόλυτης, ανοιχτής σύγκρουσης.
Το παρασκήνιο έχει ως εξής: Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ είχε ξεκινήσει αθόρυβα συζητήσεις κάτω από το τραπέζι για την επόμενη μέρα και για το πώς θα μπορούσαν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις. Όμως, αυτά που ζητήθηκαν από το Ιράν ήταν τέτοια που δεν έγιναν αποδεκτά ούτε καν ως βάση για να ξεκινήσει η κουβέντα.
Τι ζητούσαν οι δύο πλευρές
Η Τεχεράνη είχε διαμηνύσει ότι θα καθόταν να μιλήσει, αλλά είχε βάλει τους δικούς της, πολύ συγκεκριμένους όρους: απαιτούσε άμεση κατάπαυση του πυρός, εγγυήσεις ότι δεν πρόκειται να δεχτεί άλλες επιθέσεις στο μέλλον και, φυσικά, οικονομική αποζημίωση.
Από την άλλη πλευρά, τι ζήτησαν οι ΗΠΑ και χάλασε τελείως η δουλειά; Οι Αμερικανοί πήγαν με μια λίστα σκληρών δεσμεύσεων που πρακτικά «ξήλωναν» την ισχύ του Ιράν. Συγκεκριμένα ζήτησαν:
- Να μπει «στον πάγο» το πυραυλικό πρόγραμμα της χώρας για πέντε χρόνια.
- Να σταματήσει εντελώς (μηδενικός) ο εμπλουτισμός ουρανίου.
- Να παροπλιστούν οι μεγάλες πυρηνικές εγκαταστάσεις σε Νατάνζ, Ισφαχάν και Φορντό.
- Να μπει αυστηρή, διεθνής «ομπρέλα» παρακολούθησης στην τεχνολογία φυγοκέντρησης και στα μηχανήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.
- Να υπογραφούν συμφωνίες ελέγχου των εξοπλισμών με τις γειτονικές χώρες της περιοχής.
- Το πιο κομβικό: Να κοπεί άμεσα η χρηματοδότηση σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και η Χαμάς.
Ποιοι κάνουν πλέον κουμάντο
Πώς φτάσαμε όμως στο απόλυτο αδιέξοδο; Η απάντηση κρύβεται στο ποιος κινεί πλέον τα νήματα. Μετά τη μεθοδική εξόντωση της προηγούμενης ηγεσίας του Ιράν (σε θρησκευτικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο) από τα χτυπήματα του Ισραήλ, τα ηνία έχουν αναλάβει οι λεγόμενοι «σκληροί».
Αυτοί είναι πλέον που κάνουν κουμάντο. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που πίεζαν για γενικευμένο πόλεμο τον καιρό που το Ιράν δεχόταν βομβαρδισμούς και ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ επέλεγε να μην απαντήσει. Τώρα, η δική τους γραμμή επικρατεί απόλυτα.
