Τις διαθέσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφκανγκ Σόιμπλε, απέναντι στην Ελλάδα μετά και το ναυάγιο στο τελευταίο Eurogroup, διερευνά ο Μιχάλης Ιγνατίου.
Οπως γράφει στο mignatiou.com, «Η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας στο Eurogroup της Δευτέρας, είναι μία προβληματική εξέλιξη και -θα έλεγα- ότι αποτελεί ισχυρό κτύπημα στην αξιοπιστία της κυβέρνησης, και του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος φαίνεται ότι έφυγε ενθαρρυμένος από το ραντεβού του με την κ. Κριστίν Λαγκάρντ.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο και ο Αλέξης Τσίπρας έμεινε με την εντύπωση ότι εξασφάλισε την υποστήριξή της. Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ πήγε στην κινεζική πρωτεύουσα από την Ιταλία, όπου είχε συνεδριάσει το λεγόμενο Washington Group. Όπως είπε η ίδια στα μέλη του Δ.Σ. του Ταμείου, έφυγε ενθαρρυμένη από τη δεύτερη συνάντηση, διότι η πρώτη ολοκληρώθηκε με τις γνωστές διαφωνίες. Ο Πρωθυπουργός και κατ΄ επέκταση η κ. Λαγκάρντ λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο που είναι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, κ. Σόιμπλε. Αυτός ο άνθρωπος, κατάφερε να εκτροχιάσει όλες τις διαδικασίες και να επιβάλει τους όρους του.
Και με λύπη μου διαπιστώνω ότι και το ΔΝΤ, που όλους αυτούς τους προηγούμενους μήνες διαβεβαίωνε ότι δεν θα υποχωρήσει, έχει ήδη λυγίσει μπροστά στην αποφασιστικότητα του Γερμανού υπουργού. Εκφράζοντας προσωπική γνώμη, και όχι με βάση κάποια πληροφόρηση, πιστεύω ότι τα παραπάνω δεδομένα είναι άκρως αρνητικά.
Μπορεί ο κ. Σόιμπλε να έσπευσε να δηλώσει ότι σε τρεις εβδομάδες θα επιτευχθεί συμφωνία, αλλά το μείζον ερώτημα είναι: τι είδους συμφωνία.
Εάν το Ταμείο δεν επιμείνει στις θέσεις του για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους και μάλιστα στις αρχικές, τότε το παιγνίδι χάνεται. Διότι χωρίς την αντίσταση του ΔΝΤ, που βασίζεται στο Καταστατικό του, τα ψέματα τελείωσαν.
Η κυβέρνηση έχει επιβάλει αβάστακτα μέτρα και δεν θα έχει πάρει ούτε το ελάχιστο. Ας ελπίσουμε ότι θα διαψευστούμε και ότι στις 15 Ιουνίου τα πράγματα θα αλλάξουν για την Ελλάδα και θα βαδίσει στον δρόμο της ανάπτυξης.
Το φθινόπωρο του 2014 είχα καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αήθη συμπεριφορά των Γερμανών στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ότι είχαν αποφασίσει να μετατρέψουν σε «μνημονιακούς» όλα τα μέλη του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Τα κατάφεραν, εάν εξαιρεθούν οι δυνάμεις του ΚΚΕ, και άλλων αριστερών δυνάμεων. Η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, η Ενωση Κεντρώων, και πάνω απ’ όλα ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν υποστηρίξει Μνημόνια και Προγράμματα, που πτώχευσαν τους πολίτες.
Τι άλλο έχει στο μυαλό του ο σατανικός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας; Ρώτησα πολύπειρο συνάδελφο που ασχολείται με τα της Ευρώπης πολύ περισσότερο από μένα. Θα τους αναγκάσει να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, μου απάντησε. Είναι μία λογική εξέλιξη θα έλεγα. Αφού υποστηρίζουν τα Μνημόνια, ας συγκυβερνήσουν, μπας και βγει η χώρα από αυτή τη μέγγενη, στην οποία την οδήγησαν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί της…
