Μόνο με «φυλακή» δε μοιάζει το σωφρονιστικό ίδρυμα Bastoy της Νορβηγίας.
Την ώρα που οι περισσότεροι καταγγέλλουν το γεγονός πως παρέχονται υπερβολικές ανέσεις και πολυτέλεια στους κρατούμενους, το συγκεκριμένο σωφρονιστικό ίδρυμα μπορεί να περηφανευτεί για το γεγονός πως έχει το χαμηλότερο ποσοστό υποτροπής στην Ευρώπη.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως η συντριπτική πλειονότητα των κρατουμένων σωφρονίζεται κατά την παραμονή της και δεν εγκληματεί εκ νέου όταν αποφυλακίζεται με αποτέλεσμα να μην είναι κανόνας το “μέσα-έξω” που συναντάται στην Ελλάδα και στις περισσότερες χώρες με τις σκληρές φυλακές.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, μόνο το 16% των κρατουμένων που βγαίνουν από την Bastoy υποτροπιάζουν μέσα σε δύο χρόνια, σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο της Νορβηγίας που είναι 20 τοις εκατό, και τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που αγγίζει το 70%.
Το νησί Bastoy, έχει μετατραπεί σε μια τεράστια φυλακή για βαρυποινίτες που έχουν διαπράξει εγκλήματα όπως βιασμοί, φόνοι και ληστείες. Το νησί βρίσκεται 70 χιλιόμετρα από τις ακτές της πρωτεύουσας της Νορβηγίας, το Οσλο. Δεν υπάρχουν συρματοπλέγματα, δωμάτια απομόνωσης και περίφραξη με ηλεκτροφόρα καλώδια.

Οι φυλακισμένοι ζουν μικρά ξύλινα σπιτάκια, εκτρέφουν ζώα, καλλιεργούν και κόβουν ξύλα. Το καλοκαίρι παρέχεται δυνατότητα στους έγκλειστους να απολαμβάνουν ηλιοθεραπεία, να ψαρεύουν, να κάνουν ιππασία και να χρησιμοποιούν την σάουνα και τα γήπεδα τένις. Το μενού περιλαμβάνει μπουκίτσες ψαριού λευκή σάλτσα και γαρίδες αλλά και κοτόπουλο con carne με σολομό.
Η ζωή στο Bastoy είναι σαν να ζεις σε ένα χωριό, μια κοινότητα εξομολογείται ένας κρατούμενος: «Όλοι πρέπει να δουλεύουν για το σύνολο. Έχουμε όμως και ελεύθερο χρόνο για να μπορέσουμε να κάνουμε ότι θέλουμε, όπως να ψαρέψουμε ή να κάνουμε μπάνιο το καλοκαίρι. Γνωρίζουμε πως είμαστε κρατούμενοι αλλά εδώ αισθανόμαστε άνθρωποι», σημειώνει.

Από τις Αρχές παρέχεται μόνο ένα γεύμα την ημέρα στην τραπεζαρία. Κάθε κρατούμενος κερδίζει από την εργασία του περίπου 7 ευρώ την ημέρα, ενώ κάθε μήνα τους δίνεται επίδομα περίπου 80 ευρώ, ώστε να μπορούν να αγοράσουν και να φτιάξουν μόνοι τους το γεύμα τους από το μίνι μάρκετ του νησιού.























