Ο διαβήτης χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ύπουλη ασθένεια λόγω του ότι μπορεί να χρειασθεί ακόμη και 10 χρόνια μέχρι να προκαλέσει συμπτώματα που θα οδηγήσουν τον ασθενή στον γιατρό.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διάγνωση να γίνεται με καθυστέρηση και τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς να έχουν ήδη επιπλοκές.
Για την καθυστερημένη διάγνωση του διαβήτη, εκτός της έλλειψης συμπτωμάτων, ευθύνονται και οι λάθος εξετάσεις για το σάκχαρο.
Δεν αρκεί δηλαδή η μέτρηση του σακχάρου και της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, αλλά πρέπει να γίνεται και δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη ή «καμπύλη σακχάρου», η οποία θα αποκαλύψει τα μεταγευματικά επίπεδα σακχάρου.
Τι πρέπει να γνωρίζετε:
-Αν διατρέχετε καρδιαγγειακό κίνδυνο, πρέπει να κάνετε την εξέταση τουλάχιστον μία φορά κάθε 3 χρόνια από την ηλικία των 25 ετών. Οι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα είναι το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η υπέρταση, η αυξημένη χοληστερόλη, τα αυξημένα τριγλυκερίδια, το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, το ιστορικό στεφανιαίας νόσου και, στις γυναίκες, ο διαβήτης της κυήσεως και το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών.
-Αν δεν διατρέχετε καρδιαγγειακό κίνδυνο, πρέπει να κάνετε την εξέταση μία φορά κάθε 3 χρόνια από την ηλικία των 40 ετών και πάνω.
Αν στις δύο ώρες μετά τη λήψη της γλυκόζης το σάκχαρο είναι πάνω από 200 mg/dl σημαίνει διαβήτη, ενώ αν κυμαίνεται από 140-200 mg/dl σηματοδοτεί τον προδιαβήτη (προστάδιο του διαβήτη).
