Γνώση και επαγρύπνηση για τον καρκίνο του όρχι

Γράφει ο Χειρουργός Ουρολόγος Αθήνα Ιωάννης Σ. Μπουζαλάς

Ο καρκίνος του όρχεως είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος στ
α αγόρια και τους νέους άνδρες ηλικίας 20-40 ετών.
Οι όρχεις αποτελούν τα κυριότερα όργανα της αναπαραγωγής στον άνδρα και παράγουν τα σπερματοζωάρια και την τεστοστερόνη, που είναι η σημαντικότερη ανδρική ορμόνη.
Έχουν σχήμα ωοειδές, διαστάσεις 4×2,5×2,5 cm και βρίσκονται στο όσχεο.

Ο καρκίνος του όρχι, αν και σχετικά σπάνιος καρκίνος (1-1,5% των καρκίνων στον άνδρα), είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος στους νέους άνδρες ηλικίας 20-34 ετών (μέση ηλικία διάγνωσης : 33 έτη), αποτελώντας την 3η κατά σειρά αιτία θανάτου σε αυτές τις ηλικίες.
Σήμερα, θεωρείται η πλέον θεραπεύσιμη μορφή καρκίνου του ουροποιητικού συστήματος (πενταετής επιβίωση : 95,3%).
Σε πολύ μεγάλο ποσοστό (90-95 %) οι καρκίνοι των όρχεων προέρχονται από τα γεννητικά κύτταρα και χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τα σεμινώματα και τους μη σεμινωματώδεις όγκους.

Συμπτώματα
•Η πιο συχνή κλινική εκδήλωση (50-60%) είναι η ύπαρξη ανώδυνης ψηλαφητής σκληρίας ή διόγκωσης του όρχι, την οποία ο ασθενής συνήθως διαπιστώνει μόνος του.

•Σπανιότερα μπορεί να παρουσιαστεί βάρος στο σύστοιχο ημιόσχεο (20%) ή οξύς πόνος (10%).
•Βάρος στην πλάτη ή στην κοιλιά συνήθως εμφανίζεται επί ύπαρξης μεταστάσεων στον οπισθοπεριτοναïκό χώρο.
•Γυναικομαστία εμφανίζεται στο 7% των περιπτώσεων.
•Βήχας και δύσπνοια σπανίως είναι τα πρώτα συμπτώματα και οφείλονται στην ύπαρξη πνευμονικών μεταστάσεων.
•Η ύπαρξη υδροκήλης δεν είναι συχνή, αλλά μπορεί να είναι αντιδραστικής αιτιολογίας.

Διάγνωση

•Κλινική εξέταση : περιλαμβάνει την ψηλάφηση του όρχι για την διαπίστωση ύπαρξης σκληρίας ή ανώδυνης διόγκωσης.
•Υπερηχογράφημα : ο υπερηχογραφικός έλεγχος του οσχέου είναι εξαιρετικά σημαντικός στη διαγνωστική προσπέλαση.

•Βιοχημικές εξετάσεις (καρκινικοί δείκτες) : β-χοριακή γοναδοτροπίνη, α-φετοπρωτεΐνη, γαλακτική αφυγρογονάση)
(Πρέπει να σημειωθεί, ότι η ύπαρξη φυσιολογικών επιπέδων καρκινικών δεικτών δεν αποκλείει την διάγνωση.)

Θεραπεία

Η ριζική ορχεκτομή με υψηλή απολίνωση του σπερματικού τόνου αποτελεί την πρώτη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Η περαιτέρω θεραπεία αποφασίζεται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο του όγκου και την ύπαρξη ή μη μεταστάσεων. Στις συμπληρωματικές θεραπείες περιλαμβάνονται η ακτινοθεραπεία, η χημειοθεραπεία και η χειρουργική εκτομή των λεμφαδένων που έχουν προσβληθεί.
Η πρόγνωση σε γενικές γραμμές είναι πολύ καλή και επιβίωση στις περισσότερες περιπτώσεις ξεπερνά το 90%.

Οι όγκοι των όρχεων παρουσιάζουν εξαιρετικά αποτελέσματα στη θεραπεία. Οι βασικότεροι παράγοντες που συνεισφέρουν σε αυτό είναι :

•Η προσεκτική σταδιοποίηση τη στιγμή της διάγνωσης

•Η επαρκής πρώιμη θεραπεία με συνδυασμό χημειοθεραπευτικών παραγόντων, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χειρουργείο

•Η πολύ στενή παρακολούθηση