Η Ελλάδα έχει δική της εθνική εξωτερική πολιτική. Και νοημοσύνη. Στον «τρομοκράτη» της περιοχής και σε αυτόν που σε έχει απειλήσει με casus belli δεν συμπαρίστασαι με τίποτα.
Αν γίνει σωστός γείτονας και μία φίλη χώρα που σέβεται τους κανόνες, που θα ζητήσει συγνώμη για τη Γενοκτονία, που θα αποδώσει περιουσίες των Ελλήνων που ξερίζωσε, που θα αποσύρει τους 45.000 Τούρκους στρατιώτες από την Κύπρο και θα εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο και στη θάλασσα και οπουδήποτε αλλού, τότε, ναι, να είμαστε κοντά τους.
Και το «κοντά τους» σημαίνει ότι δεν θα συμμετέχουμε και σε πολεμικές επιχειρήσεις απλώς επειδή είμαστε κοντά και έχουμε και καλές διόπτρες να παρακολουθούμε τι θα γίνεται εκεί. Διότι όταν τα βουβάλια τσακώνονται, τα βατράχια σκοτώνονται. Εμείς δεν έχουμε καμία τέτοια έλλειψη λογικής να παίξουμε τον ρόλο του βατράχου στην περιοχή.
Θλιβερή πρωτιά: Τα καλύτερα μυαλά μας φεύγουν στο εξωτερικό…
Μιλάμε για 350.000 παιδιά. Όσο πικραμένα και να είναι, όσο οργισμένα και να είναι, δεν πρέπει να τα χάσουμε. Γι αυτό και θα πρέπει να μετέχουν στα κοινά της χώρας και να έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι όπου κι αν βρίσκονται. Δεν είναι δυνατόν εκατομμύρια Έλληνες να μετακινούνται τρεις φορές το χρόνο γιατί έτσι μας ήρθε να κάνουμε εκλογές κάθε τρίμηνο και να ψηφίζουμε. Ακόμα και η Τουρκία, στις τελευταίες εκλογές, προέβλεψε να μπορεί ο κάθε Τούρκος πολίτης να ψηφίσει.
Είπαν οι Κούρδοι ανοίξτε όσες περισσότερες κάλπες μπορείτε στη Γερμανία για να ψηφίσουν από εκεί και να μην πέσει κάτω από το 10% το κουρδικό κόμμα. Επιτέλους, πρέπει να φύγουμε και λίγο από την εσωστρέφεια. Να γίνουμε πραγματικοί Έλληνες, όπως ήμασταν όλα τα χρόνια που περάσανε, τα χιλιάδες χρόνια εννοώ. Που βλέπαμε τη γη σαν ένα δικό μας μεγάλο πεδίο δράσης.
Μήπως τελικά δεν είναι συνωμοσία, αλλά υπάρχει πράγματι ένα καλά και επί χρόνια επεξεργασμένο σχέδιο να τελειώνουμε μ’ αυτό το «μαγαζί γωνία», την Ελλάδα;
Δεν μου αρέσει να είμαι συνομωσιολόγος, αλλά όταν τα γεγονότα οδηγούν εκεί, τότε αυτά τα γεγονότα πρέπει να τα χτυπήσεις στη ρίζα τους. Και για να μπορείς να τα χτυπήσεις στη ρίζα, το πρώτο και σημαντικότερο εφόδιο από όλα είναι η Παιδεία. Έτσι όπως λειτουργεί σήμερα η Πολιτεία, η μεγάλη ευθύνη πέφτει στις οικογένειες, πέφτει στην Εκκλησία, πέφτει στον καθένα έναν από εμάς που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα.
Το θέμα είναι ότι, εάν δεν μορφωθείς, εάν δεν γνωρίζεις την ιστορία σου, εάν δεν γνωρίζεις με ποιόν τρόπο προσπάθησαν πάντα να σε διαλύσουν και πως εκ των έσω πέφτουν τα κάστρα, τότε είναι βέβαιο ότι οδηγούμεθα σε αυτό που αναφέρετε. Δεν θέλω να είμαι δυσοίωνος. Πιστεύω στις δυνατότητές μας, γι αυτό πεποίθησή μου είναι ότι πρέπει να συνενώσουμε τους Έλληνες όπου κι αν βρίσκονται, με δικαίωμα ψήφου στους ομογενείς. Δεν έχουμε περιθώριο να «θυσιάσουμε» κανέναν.
Την πατρίδα σου ή την αγαπάς ή δεν την αγαπάς. Και να πούμε κι αυτό που λένε οι γείτονες: «Ο τσε βατάν», «Πρώτα η πατρίδα». Πρώτα, λοιπόν, η πατρίδα μας και μετά όλα τα υπόλοιπα. Και τότε θα τα βρούμε…
Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 317
veteranosΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
