Κατάθεση ψυχής από τον Χρήστο Ζαμπούνη. Με αφορμή την υπόθεση του κυκλώματος ναρκωτικών στο Κολωνάκι ο συγγραφέας, εκδότης και μετρ του savoir vivre θέλησε να εξομολογηθεί πράγματα από την προσωπική του «σκοτεινή» εμπειρία με τη «λευκή θεά», όπως αποκαλούν πολλοί την κοκαΐνη.

Σε κείμενό του, το οποίο δημοσίευσε στην ιστοσελίδα www.talkofthetown.gr, παραθέτει απόσπασμα από το αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Ιστορίες ενός παιδήλικα», στο οποίο περιγράφει όλη την εμπειρία του με τα ναρκωτικά αλλά και την αίσια κατάληξή της. Πρόθεσή του, όπως ο ίδιος γράφει χαρακτηριστικά στο κείμενό του, «να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμησιν», εφόσον μπόρεσε να τα σταματήσει.

«Πρωτοείδα κοκαΐνη σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Κάτι γνωστοί με κάλεσαν στο σπίτι ενός άλλου γνωστού -ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε- κι εκεί έκανε την εμφάνισή του ένας ασημένιος δίσκος με μικρούς λόφους λευκής σκόνης. “Θέλεις να δοκιμάσεις;” με ρώτησε ευγενικά ο οικοδεσπότης. “Οχι ευχαριστώ”, απήντησα δίχως ίχνος αμηχανίας. Η άρνησή μου ήταν εξόχως ιδεολογική» γράφει ο Χρήστος Ζαμπούνης, ο οποίος πίστευε ακράδαντα -και το πιστεύει ακόμη- ότι τα ναρκωτικά είναι μια επαχθής εξάρτηση, που εμποδίζει τον άνθρωπο να ζήσει και να σκεφθεί καθαρά.

Οπως παραδέχεται, ωστόσο, η αντίστασή του κράτησε 15 ολόκληρα χρόνια. Ομως μετά τον βίαιο χωρισμό του από τη μητέρα της κόρης του και την εξαφάνισή τους προς άγνωστη κατεύθυνση «το τελευταίο οχυρό έπεσε» γράφει χαρακτηριστικά και στη συνέχεια αναφέρεται σε σκληρά περιστατικά την εποχή του εθισμού του, όπως ότι δεν πήγε ποτέ σε προγραμματισμένο ραντεβού του στη Νέα Υόρκη με τον κορυφαίο δημοσιογράφο του «Vanity Fair» Μπομπ Κολατσέλο, επειδή δύο μέρες νωρίτερα είχε κάνει χρήση νοθευμένης κοκαΐνης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνέλθει.

Εξάρτηση

«Στην αρχή ξεκίνησα δειλά -κάτι τσιγαριλίκια με παρέα- και στη συνέχεια έγινα πλήρως εξαρτημένος από τη λευκή θεά, την κοκαΐνη. Τ’ αποτελέσματα, όπως δύναται ν’ αντιληφθεί και ο πλέον αφελής νους, ήταν τραγικά, τόσο στον προσωπικό όσο και στον επαγγελματικό τομέα» εξηγεί σε άλλο σημείο ο Χρήστος Ζαμπούνης και κατόπιν αφηγείται μια συγκλονιστική ιστορία. «Ενα Σαββατοκύριακο ταξίδεψα στην Αθήνα και έκανα αυτό που οι Αγγλοσάξονες ονομάζουν drug party: Κλείστηκα στο σπίτι μου και κατενάλωσα, ο αθεόφοβος, δεκαπέντε γραμμάρια μόνος! Πήγα να πεθάνω». Οπως έχει δηλώσει δημόσια ο μετρ του savoir vivre, o κύριος λόγος της απεμπλοκής μου από τα ναρκωτικά ήταν ότι ξαναβρήκε την κόρη του.

Τέλος, κάνοντας έναν απολογισμό σήμερα, δηλώνει ότι ο ηθικός κορμός, η σπονδυλική στήλη των αρχών που έλαβε από το σπίτι του, ήταν η προστατευτική ασπίδα κατά των ναρκωτικών. «Οσο για το αμαρτωλό διάλειμμα, ας εκληφθεί ως μία στιγμή αδυναμίας, μία στιγμή ελλείψεως αντοχής, που γρήγορα αντικαταστάθηκε από την υγιή αντιμετώπιση των εκάστοτε δυσκολιών» καταλήγει.