Ξημέρωσε Σάββατο και το Καράκας θυμίζει πόλη-φάντασμα. Ελάχιστες ώρες μετά το μεγάλο “μπαμ” και την είδηση ότι οι Αμερικάνοι κομάντος βομβάρδισαν στόχους και πήραν τον Μαδούρο, στους δρόμους κυκλοφορούν σχεδόν μόνο περιπολικά και δυνάμεις ασφαλείας.
Η ώρα είναι 14:25 (τοπική ώρα Ελλάδας) και η εικόνα στη Βενεζουέλα είναι σουρεαλιστική. Ο περισσότερος κόσμος έχει ταμπουρωθεί στα σπίτια του, κολλημένος πάνω από τα κινητά, ρουφώντας κάθε πληροφορία για το τι συμβαίνει.
«Κλαίγαμε από χαρά»
Για όσους περίμεναν χρόνια να φύγει ο Μαδούρο, η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι αλλά και ελπίδα. Ο Jairo Chacin, ένας 39χρονος μηχανικός από το Μαρακαΐμπο, περιγράφει το ξύπνημά του:
«Με ξύπνησε η αδερφή μου που ζει στην Αμερική. Έκλαιγε στο τηλέφωνο. Κλάψαμε μαζί, από χαρά αυτή τη φορά», λέει.
Όμως η χαρά μπερδεύεται με την ανησυχία. Ο Jairo βρέθηκε να περιμένει σε μια τεράστια ουρά για να στοκάρει τρόφιμα:
«Βγήκα να δω τι γίνεται στο συνεργείο μου γιατί φοβήθηκα για πλιάτσικο, αλλά νέκρα παντού, οι δρόμοι έρημοι. Ήθελα να φουλάρω βενζίνη, αλλά τα βενζινάδικα έχουν ήδη κατεβάσει ρολά. Οπότε άρπαξα την ευκαιρία να αγοράσω φαγητό, γιατί κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει. Για να είμαι ειλικρινής, νιώθω ένα περίεργο μείγμα φόβου και χαράς».
«Τι μας περιμένει τώρα;»
Πιο κεντρικά, στη Βαλένθια, η 74χρονη Nancy Pérez βγήκε μέχρι το φούρνο της γειτονιάς της, προσπαθώντας να χωνέψει τα νέα.
«Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Το είδα πρώτα στα social media και μετά στην τηλεόραση. Τώρα; Τώρα θέλω απλά να μάθω τι θα γίνει μετά από αυτό», λέει με απορία.
Στο ανατολικό Καράκας, η 50χρονη Carmen Marquez έζησε τον τρόμο από την ταράτσα της.
«Ακούγαμε αεροπλάνα να πετάνε σε διάφορα ύψη, αλλά δεν τα βλέπαμε. Ξαφνικά φώτα σαν φωτοβολίδες έσκισαν τον ουρανό και μετά ακούστηκαν εκρήξεις», περιγράφει.
Η ίδια τονίζει το σκοτάδι της ενημέρωσης που επικρατεί στη χώρα:
«Ανησυχούμε για τη συνέχεια. Δεν ξέρουμε τίποτα επίσημο από την κυβέρνηση, μόνο ό,τι παίζει η κρατική τηλεόραση».
