Τα λεγόμενα «κρεατάκια» (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) είναι μικρές μάζες ιστού που βρίσκονται στο φάρυγγα, ακριβώς επάνω από τις αμυγδαλές. Τα κρεατάκια μοιάζουν με τις αμυγδαλές και μαζί με αυτές αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού μας.
Όλοι έχουμε κρεατάκια, τα οποία αναπτύσσονται κατά την παιδική ηλικία, μέχρι και το πέμπτο έτος της ζωής μας. Συνήθως αρχίζουν να συρρικνώνονται από την ηλικία των επτά ετών και έπειτα, έως και τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής.
Τα κρεατάκια μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα εάν διογκωθούν υπερβολικά. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να αφαιρούνται.
Τα κρεατάκια παγιδεύουν βακτήρια και ιούς που εισβάλλουν στο σώμα και διογκώνονται ως αποτέλεσμα λοίμωξης. Επανέρχονται στο κανονικό τους μέγεθος όταν η λοίμωξη υποχωρεί.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, παραμένουν διογκωμένα ακόμη κι όταν η λοίμωξη έχει καταπολεμηθεί. Η διόγκωση των εκβλαστήσεων μπορεί να είναι αποτέλεσμα αλλεργίας, ενώ σε κάποια παιδιά παρατηρείται εκ γενετής διόγκωση.
Όταν τα κρεατάκια μεγαλώνουν σε μέγεθος, μπορεί να προκαλέσουν ένα ή και περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα:
– ρινική συμφόρηση
– προβλήματα στον ύπνο
– ροχαλητό
– πονόλαιμο
– δυσκολία στην κατάποση
– οίδημα (πρήξιμο) στους αδένες του λαιμού
– δυσκολία αναπνοής από τη μύτη
– προβλήματα ακοής
– ξηροστομία λόγω της δυσκολίας στην αναπνοή
– υπνική άπνοια
Τα κρεατάκια δεν είναι εξ ορισμού επικίνδυνα. Αποτελούν άλλωστε μέρος του λεμφικού συστήματος, βασικός ρόλος του οποίου είναι να μας προστατεύει από κάθε είδους λοιμώξεις.
Έτσι, πρέπει να αφαιρούνται μόνο σε περίπτωση που έχουν διογκωθεί υπερβολικά και το πρήξιμο δεν υποχωρεί με τη φαρμακευτική αγωγή και αν προκαλούν επιπλοκές.
