Την βαριά καμπάνα της κάθειρξης 30 ετών επικύρωσε ο Αρειος Πάγος στα πρόσωπα δύο δουλεμπόρων, οι οποίοι συνελήφθησαν το 2009, να μεταφέρουν παράνομα στην χώρα μας 31 μετανάστες μεταξύ των οποίων και παιδιά, όλους στιβαγμένους σε ένα αμπάρι ιστιοφόρου.
Μάλιστα, όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, οι κατηγορούμενοι χτυπούσαν στο κεφάλι τους μετανάστες όταν έβγαιναν από το αμπάρι, προκειμένου να πάρουν μία… αναπνοή.
«Για τη μεταφορά και την εν συνεχεία προώθηση των αλλοδαπών στην Ελληνική επικράτεια, έλαβαν, αυτοί και οι συνεργάτες τους, από κάθε αλλοδαπό το χρηματικό ποσό των 5.000-10.000 δολαρίων ή και 12.000 δολάρια, το οποίο στη συνέχεια μοιράζονταν.
Οι 26 λαθραίοι αλλοδαποί που συνελήφθησαν καθώς και 4-5 γυναίκες και ένα παιδί, ξεκίνησαν από τη χώρα τους έχοντας καταβάλει σε διάφορα πρόσωπα στη χώρα τους ή την Τουρκία, για μεταφορά τους σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διάφορα χρηματικά ποσά που κυμαίνονταν από 5.000-10.000 ή και 12.000 δολάρια, μέρος των οποίων κατέληξε στα χέρια των κατηγορουμένων και των συνεργατών τους.
Οι αλλοδαποί μετέβησαν αρχικά στην Τουρκία, όπου παρέμειναν σε ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης και αναχώρησαν βραδινές ώρες της 3/4.7.2009 με το ιστιοφόρο σκάφος και βραδινές ώρες της 5/6.7.2009 αποβιβάστηκαν στα παράλια του νομού Λάρισας.
Δύο κατηγορούμενοι κατά τη διάρκεια της μεταφοράς είχαν στοιβάξει κυριολεκτικά τους αλλοδαπούς στο αμπάρι του ιστιοφόρου και δεν τους άφηναν να βγουν έξω, παρά μόνο για 5 λεπτά και μετά τους χτυπούσαν βάναυσα για να εισέλθουν και πάλι μέσα στο αμπάρι.
Φαγητό δεν τους παρείχαν. Οι αλλοδαποί τρέφονταν με ξηρά τροφή που είχαν μαζί τους. Οι κατηγορούμενοι επιβίβασαν τους αλλοδαπούς στο ιστιοφόρο και τους οδήγησαν στο αμπάρι του, με ανεπαρκή χωρητικότητα για ένα τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων (περίπου 30 άτομα).
Κατά τη μεταφορά θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο λόγω των άθλιων συνθηκών στο αμπάρι του ιστιοφόρου, στο οποίο οι αλλοδαποί ήταν στοιβαγμένοι, της μη παροχής τροφής και νερού, της αδυναμίας αερισμού του χώρου αλλά και διότι το ιστιοφόρο δεν ήταν αξιόπλοο και δεν μπορούσε να μεταφέρει με ασφάλεια τόσα πολλά άτομα, αν ληφθεί μάλιστα υπόψη και η μεγάλη απόσταση που διήνυσε από τα παράλια της Τουρκίας μέχρι τις ελληνικές ακτές».
