Προστατευτική δράση ενάντια στο Αλτσχάιμερ φαίνεται να έχει η αυξημένη αρτηριακή πίεση, σύμφωνα με νέα διεθνή επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLOS Medicine.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση να εκδηλώσουν υπέρταση αντιμετωπίζουν μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν Αλτσχάιμερ.
Ο κίνδυνος Αλτσχάιμερ μετριάζεται πιθανώς χάρη στα υπερτασικά φάρμακα που χορηγούνται για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης, αναφέρει ο John Kauwe, ένας εκ των βασικών συντακτών της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ των ΗΠΑ. Αφού τα φάρμακα αυτά είναι ήδη εγκεκριμένα από επίσημους φορείς όπως ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (DFA), αξίζει να εξεταστεί κατά πόσο μπορούν να παράσχουν προστατευτική δράση ενάντια στο Αλτσχάιμερ, συμπληρώνει ο ερευνητής.
Οι ερευνητές ανέλυσαν γενετικές πληροφορίες που αφορούσαν 17.008 άτομα με Αλτσχάιμερ και 37.154 άτομα που δεν έπασχαν από τη νευροεκφυλιστική νόσο.
Οι ερευνητές αναζητούσαν αρχικά συσχετίσεις μεταξύ Αλτσχάιμερ και άλλων παθήσεων, όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία και η υψηλή χοληστερίνη. Συγκεκριμένα, στόχος ήταν να εξετάσουν τη σχέση Αλτσχάιμερ με δείκτες ή παθήσεις που μπορούν να μεταβληθούν.
Η ισχυρότερη συσχέτιση που παρατηρήθηκε ήταν μεταξύ αυξημένης συστολικής πίεσης και μειωμένου κινδύνου Αλτσχάιμερ.
Όπως αναφέρει ο Paul Crane, αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, ο οποίος επίσης συμμετείχε στη μελέτη, «η προστατευτική δράση ενάντια στο Αλτσχάιμερ μπορεί να προκύπτει από την ίδια την αυξημένη πίεση ή από κάποιον παράγοντα στον οποίο εκτίθενται τα άτομα με υπέρταση, όπως τα αντιυπερτασικά φάρμακα.»
Μελέτη που είχε πραγματοποιηθεί το 2007 είχε υποδείξει ότι μια κλάση αντιυπερτασικών φαρμάκων, οι λεγόμενοι αναστολείς ACE, βοηθούν να μειωθούν οι φλεγμονές που πιθανώς συμβάλλουν στην εκδήλωση του Αλτσχάιμερ.
Δεδομένου ότι περίπου 44 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο πάσχουν από κάποια μορφή άνοιας και το Αλτσχάιμερ είναι η συνηθέστερη μορφή άνοιας (αναλογεί στο 60-70% των συνολικών περιστατικών), οι ερευνητές δεν σταματούν να αναζητούν συνεχώς νέες μεθόδους πρόβλεψης για την εκδήλωση της συγκεκριμένης ομάδας νευροεκφυλιστικών παθήσεων.
