Εγκαταλείπουν μαζικά την πατρίδα τους για ένα καλύτερο αύριο. Αναγκάζονται να ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή μακριά από τις συρράξεις και τους βομβαρδισμούς, σε τόπους που ίσως ποτέ να μην επισκέπτονταν.
Υποχρεώνονται να αφήσουν πίσω τους οτιδήποτε έχτισαν με κόπο στο «σπίτι» τους και να προσπαθήσουν να ενταχθούν σε άλλες κοινωνίες, να γίνουν αποδεκτοί σε κουλτούρες διαφορετικές. Και αν τα καταφέρουν…
Ταξιδεύουν μίλια μακριά μήπως και μπορέσουν να προσφέρουν στα παιδιά τους μια «υγιή» φυσιολογική καθημερινότητα, όπως αρμόζει σε κάθε παιδί… Το τολμούν, χωρίς κανείς να τους έχει εξασφαλίσει ότι η φυγή θα τους οδηγήσει σε καλύτερες μέρες. Άλλοι δεν φτάνουν ποτέ στον τελικό προορισμό τους και όσοι φτάνουν αντιμετωπίζονται ως «βαρίδια».
Αφήνονται σε δημόσιους χώρους, κοιμούνται στον δρόμο – στην καλύτερη περίπτωση σε σκηνές- ο ένας πάνω στον άλλον, περιμένοντας βοήθεια. Αλλά δεν χάνουν την ελπίδα τους, γιατί η ψυχή τους πλημμυρίζει από αγάπη. Αγάπη για ζωή… Και αυτό ακριβώς απεικονίζει η φωτογραφία του Γιάννη Ανδρουλιδάκη που έχει διαδοθεί στο διαδίκτυο και έχει κερδίσει χιλιάδες «likes» από τους χρήστες των social media.
Ένα ζευγάρι προσφύγων κατάφερε να περάσει τα σύνορα της Ουγγαρίας. Βρίσκεται μέσα σε μια σκηνή και γύρω του δεκάδες άλλοι μετανάστες – ανάμεσά τους και πολλά μικρά παιδιά – κοιμούνται στο πάτωμα. Άγνωστο τι θα ξημερώσει για εκείνους, αλλά ό,τι και να έρθει θα αντιμετωπιστεί, γιατί έχουν ο ένας τον άλλον και μαζί θα ξεπερνούν κάθε αντιξοότητα. Η σφιχτή αγκαλιά τους «μαρτυρά» την αστείρευτη αγάπη τους, από την οποία αντλούν δύναμη για να τα βγάλουν πέρα και να μπορούν να ονειρεύονται ελεύθερα και πάλι… μαζί.
photo by Yannis Androulidakis
Σημείωση: Ο φωτογράφος έχει συνοδεύσει τη φωτογραφία με το εξής μήνυμα:
Οι πρόσφυγες θα κερδίσουν, γιατί είναι πράκτορες της ελευθερίας, γιατί αναιρούν και καταργούν τα σύνορα στην πράξη, γιατί είναι μάρτυρες της βαρβαρότητας του πολέμου και έχουν έρθει στη Δύση κουβαλώντας μαζί τους τη ζωντανή απόδειξη των εγκλημάτων που διαπράττουν οι αποικιακές δυνάμεις. Αλλά η ζωή πάντα κερδίζει στο τέλος.
