Της Μαρίνας Σολδάτου

Ντρέπομαι, γιατί εμείς οι απόγονοι του Μ.Αλεξάνδρου γίναμε νάνοι της ανθρωπότητας.

Ντρέπομαι, γιατί ξένοι διαφεντεύουν τον τόπο μας

Ντρέπομαι, γιατί παραδώσαμε το τιμόνι της χώρας στους Γερμανούς σφαγείς μας.

Ντρέπομαι, γιατί Έλληνες έφυγαν από τη ζωή επειδή δεν άντεξαν άλλο το διασυρμό και τη φτώχεια

Ντρέπομαι, γιατί Έλληνες τρώνε από τα σκουπίδια και κοιμούνται στα παγκάκια την ίδια στιγμή, που κάποιοι θησαύρισαν από τη δυστυχία μας.

Ντρέπομαι, γιατί οι πολιτικοί μας, κάθονται στο ίδιο τραπέζι και συζητούν με τους αρχηγούς κρατών, που διεκδικούν συμφέροντα έναντι της Ελλάδας, ενώ εκκρεμούν αποζημιώσεις για τις θηριωδίες, που διέπραξε ο στρατός τους εις βάρος του έθνους μας.

Ντρέπομαι, όταν κοιτάζω τους άστεγους συμπατριώτες μου και τους νέους, που φεύγουν μετανάστες, γιατί δε βρήκα τη δύναμη, να ξεσηκωθώ και να παλέψω για την πατρίδα.

Ντρέπομαι, γιατί ο αέρας πήρε τη σημαία μας από τα Ίμια…και την ξέσκισε

Ντρέπομαι, γιατί ξεπουλάνε την πατρίδα κομμάτι, κομμάτι

Ντρέπομαι, γιατί φροντίζουν για την πολιτική τους επιβίωση, διεκδικώντας σαρδέλες από τους ξένους, προδίδοντας την πατρίδα.

Ντρέπομαι, γιατί εγώ άνοιξα την Κερκόπορτα στους εχθρούς με την ψήφο μου.

Ντρέπομαι, γιατί στην επόμενη βουλή οι προδότες θα είναι μέσα.

Ντρέπομαι, γιατί έχω κοντή μνήμη.