Μία εθελοντική συνεισφορά, υπό τη μορφή φόρου, προτείνει ο ΟΗΕ, προκειμένου με αυτό τον τρόπο να καλύψει τις ανθρωπιστικές ανάγκες, καθώς δεν επαρκούν οι δωρεές.

Σε έκθεσή του, ο Οργανισμός προτείνει την επιβολή «φόρου αλληλεγγύης» στις μεταφορές, τους ποδοσφαιρικούς αγώνες και τις συναυλίες, ενώ ζητά ακόμη να χρησιμοποιηθούν πόροι από την ισλαμική κοινωνική οικονομία που τροφοδοτείται από την ελεημοσύνη (zakat) των μουσουλμάνων και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων.

Από τα 2 δισ. που ήταν το 2000, οι ανθρωπιστικές ανάγκες έχουν εκτοξευθεί στα 24,5 δισ. ευρώ μέσα σε 15 χρόνια, εξαιτίας της αύξησης των συγκρούσεων και των φυσικών καταστροφών. Το 2015, ο ΟΗΕ έλαβε μόλις το ήμισυ των απαιτούμενων πόρων. Κατά συνέπεια, μειώθηκαν οι μερίδες τροφίμων για 1,6 εκατομμύριο Σύρους, γεγονός που συνέβαλε στη μαζική έξοδο προς την Ευρώπη.

Ο ΟΗΕ θέλει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα σε τριπλό μέτωπο. Μειώνοντας της ανάγκες, βοηθώντας και προετοιμάζοντας τις ευάλωτες από τις συγκρούσεις χώρες, διευρύνοντας τον κύκλο των δωρητριών χωρών και βρίσκοντας νέες πηγές χρηματοδότησης.

Στον τρίτο άξονα εντάσσεται η πρόταση για την επιβολή «φόρου αλληλεγγύης» επί ορισμένων αγαθών ή υπηρεσιών. Όπως η UNITAID, μια μη κυβερνητική οργάνωση που έπεισε δέκα χώρες να αφαιρούν μερικά δολάρια από κάθε αεροπορικό εισιτήριο για να δίνονται για την καταπολέμηση της ελονοσίας ή του AIDS, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί για τον σκοπό 1,6 εκατομμύριο ευρώ μεταξύ 2006 και 2011.

«Ένας φόρος αλληλεγγύης στα αεροπορικά ταξίδια ή τα καύσιμα θα μπορούσε να χρηματοδοτεί ιατρικές υπηρεσίες σε καταυλισμούς προσφύγων ή αστικές περιοχές που φιλοξενούν εκτοπισμένους», προτείνει η έκθεση. Η επίτροπος της ΕΕ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, υπό την αιγίδα της οποίας συντάχθηκε η έκθεση, έκανε λόγο γενικά για τα καύσιμα, τις συναυλίες, τις κινηματογραφικές ταινίες, τους αθλητικούς αγώνες, ενώ σημείωσε ότι ήδη έχουν γίνει επαφές με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.

Μια άλλη επιλογή είναι ένα μέρος από τις εκατοντάδες δισεκατομμυρίων δολαρίων που περνούν ετησίως από τα ισλαμικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να κατευθυνθεί σε ανθρωπιστικές επιχειρήσεις. «Η ισλαμική κοινωνική οικονομία είναι ένα πεδίο που δεν έχει εξερευνηθεί αρκετά», σημειώνει η έκθεση.

Τέλος, ο ΟΗΕ καλεί τους δωρητές και τις ΜΚΟ να εγκρίνουν μια «συνολική συμφωνία»: οι πρώτοι να δέχονται πολυετείς πληρωμές και χωρίς ειδικό προορισμό, οι δεύτερες να εργαστούν υπέρ της διαφάνειας, υιοθετώντας εναρμονισμένες λογιστικές μεθόδους, λιγότερη γραφειοκρατία και σπατάλη.

Η έκθεση προτείνει επίσης μεγαλύτερη συμμετοχή των τοπικών ΜΚΟ και του ιδιωτικού τομέα, όχι μόνο για χρηματοδότηση αλλά και για παροχή τεχνογνωσίας και υπηρεσιών.