Ένα «όχι» μεγατόνων, ένα άγριο χαστούκι στη γεωπολιτική σκακιέρα και μια ακόμα ένδειξη πως το σύμπαν δεν περιστρέφεται γύρω από τις επιθυμίες του δυτικού κόσμου.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο κατ’ εξοχήν ιθύνων νους του καπιταλιστικού θρόνου των ΗΠΑ, απέρριψε την πρόταση του Εμανουέλ Μακρόν και του Κιρ Στράμερ να συναντηθούν όλοι μαζί στην Ουάσιγκτον με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με τον τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει: με μια μεγαλοπρεπή άρνηση.
Είναι σαφές πως ο Τραμπ δεν θέλει ούτε να μυρίσει τους Βρετανούς και τους Γάλλους, πόσο μάλλον να τους παραχωρήσει έδαφος σε οποιοδήποτε επίπεδο γεωπολιτικού διαλόγου. Για τον Ζελένσκι, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά.
Ολόκληρος ο πλανήτης γνωρίζει την ακριβή στάση του Τραμπ απέναντι στον Ουκρανό πρόεδρο και την πολιτική του: μια σχέση αυστηρά προγραμματισμένη από τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό και χωρίς καμία ανοχή για υπερβολές ή εξαρτήσεις.
Ο Μακρόν, ο Στράμερ και ο Ζελένσκι, λοιπόν, έμειναν να κοιτάζουν απογοητευμένοι τη “πόρτα” που τους κλείστηκε με τέτοιο θράσος. Δεν είναι απλά μια άρνηση, είναι το αποκορύφωμα μιας εποχής που δείχνει να έχει τελειώσει. Η αποικιοκρατική αντίληψη των Αγγλοαμερικανών, αυτή που ήθελε να στέλνει τους άλλους να παρακαλούν για τη θέση τους στο παγκόσμιο τραπέζι, βρίσκεται πλέον σε μια φάση ξεπερασμένης πολιτικής και στρατηγικής.
Όχι μόνο δεν έχουν λόγο στην αμερικανική πρωτεύουσα, αλλά καλούνται να θυμούνται πως τα παλιά μεγαλεία του παρελθόντος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όπως ακριβώς και το Σουέζ το 1956. Η αποικιοκρατία, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να την αναβιώσουν, έχει μπει στην «εντατική» και με τη μεγαλύτερη σιγουριά, πλέον, κανείς δεν ακούει τα καμπανάκια της.
