Είναι από εκείνες τις στιγμές που τα λόγια μοιάζουν φτωχά. Που ό,τι και να γράψεις, νιώθεις πως δεν φτάνει για να περιγράψει το μέγεθος της τραγωδίας. Η οικογένεια του ΠΑΟΚ, αλλά και όλη η Ελλάδα, έχει παγώσει.

Εφτά νέα παιδιά, εφτά δικά μας παιδιά, ξεκίνησαν με τη σπίθα στα μάτια για να βρεθούν δίπλα στην καψούρα τους, τον «Δικέφαλο», στη Λυών. Δεν έφτασαν ποτέ.

Το μοιραίο ραντεβού στη Ρουμανία

Το κακό έγινε το μεσημέρι της Τρίτης (27/1/26). Το βανάκι που μετέφερε τα παιδιά είχε ξεκινήσει από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Μια παρέα δέκα ατόμων, με όνειρα και τραγούδια για την εκδρομή. Κοντά στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας, η μοίρα τους έστησε καρτέρι. Η σύγκρουση με το φορτηγό ήταν σφοδρή και το αποτέλεσμα ασύλληπτο.

Εφτά ψυχές πέταξαν για τη γειτονιά των αγγέλων. Τρεις ακόμη συνοπαδοί μας τραυματίστηκαν. Οι δύο ευτυχώς ελαφρά, ενώ ο τρίτος, παρόλο που χτυπήθηκε βαριά, οι γιατροί λένε πως ξέφυγε τον κίνδυνο και κρατιέται στη ζωή.

Παλικάρια γεμάτα ζωή

Δεν είναι απλά νούμερα σε μια είδηση. Είναι πρόσωπα, χαμόγελα, οικογένειες. Ο Βασίλης Πάλο, ο Χρήστος Ζέζιος, ο Βασίλης Μολντοβάνοφ και ο Γιώργος Κεσσανίδης είναι τέσσερα από τα παλικάρια που χάθηκαν τόσο άδικα. Όλοι τους κάτω από 30 χρονών. Παιδιά με όλη τη ζωή μπροστά τους, που το νήμα της κόπηκε από τη μια στιγμή στην άλλη, στον δρόμο για την ομάδα που αγαπούσαν.

Και λες και δεν έφτανε αυτό, ο χάρος πήρε μαζί του άλλον έναν. Έναν οπαδό που η καρδιά του δεν άντεξε στο άκουσμα του κακού μαντάτου και «έφυγε» από το σοκ.

Η φανέλα που θα λείπει από την κερκίδα

Στη μπουτίκ του ΠΑΟΚ η εικόνα τσακίζει κόκαλα. Φανέλες με τα ονόματα των επτά παιδιών που χάθηκαν στο δρόμο, αλλά και του όγδοου που έσβησε από τη στεναχώρια του, έχουν πάρει τη θέση τους εκεί. Μια σιωπηλή υπενθύμιση για το ποιοι λείπουν. Για το κενό που δεν αναπληρώνεται.

Πίσω από κάθε όνομα, υπάρχει μια μάνα, ένας πατέρας, αδέρφια και φίλοι που προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους. Ο πόνος τους δεν περιγράφεται και το «κουράγιο» ακούγεται λίγο τέτοιες ώρες. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτά τα παιδιά δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Καλό ταξίδι αδέρφια…