Είμαι σίγουρος, ότι ενώ γράφω αυτές τις γραμμές, κάπου στον κόσμο, Επενδυτές, Διευθυντές εταιριών και Επιχειρηματίες, συζητούν την πιθανότητα παρουσίας σε κάποια χώρα της Μεσογείου.
Ας έλθουμε στη θέση τους. Άραγε, ποιοι παράγοντες θα ευνοούσαν μια υποψήφια χώρα έναντι των άλλων;
Η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα είναι ζητούμενο, ώστε να μην υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος για την όποια επένδυση. Καμία εταιρία δεν θέλει να βρεθεί προ αρνητικών εκπλήξεων, όπως γραφειοκρατικά εμπόδια, διεφθαρμένοι κρατικοί αξιωματούχοι, ασαφές νομικό πλαίσιο, που δυστυχώς συναντούν κατά κόρον, στην χώρα μας.
Η παλαιολιθική αντίληψη που δυστυχώς επικρατεί ακόμα σε μερίδα των συμπατριωτών μας, ότι οι ξένες επενδύσεις λειτουργούν ως αποικιοκράτες, εις βάρος των εργαζομένων, είναι στις μέρες μας, απόλυτα ξεπερασμένη.
Στην παρούσα φάση, η Ελλάδα θα ορθοποδήσει αποκλειστικά και μόνο, αν προσελκύσει πόρους από το εξωτερικό. Επενδύσεις οι οποίες θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και πλούτο.
Αν εξαιρέσουμε την έλλειψη σοβαρότητας, σχεδίου και διάθεσης από πλευράς κυβέρνησης όσον αφορά την δημιουργία των ιδανικών συνθηκών για την προσέλκυση επενδύσεων, πρέπει να σημειώσουμε ότι το εργατικό δυναμικό της χώρας μας είναι αξιόλογο.
Συνδυάζοντας τις σχετικά καλές υποδομές, το καταρτισμένο εργατικό δυναμικό και την ιδιαίτερη θέση της Ελλάδας, το μόνο μελανό σημείο είναι η εγκληματική αδιαφορία των κυβερνώντων.
Είναι δυνατόν την εποχή της απόλυτης παγκοσμιοποίησης, του πολύ-πολιτισμικού χαρακτήρα των ανεπτυγμένων κρατών, του ουσιαστικού εκμηδενισμού των αποστάσεων και των εμποδίων στις επενδύσεις και το Επιχειρείν, να μένουμε έξω από τις εξελίξεις;
Ιστορικά, η ανεμπόδιστη κίνηση Ιδεών, Κεφαλαίων και Ανθρώπων, έχει δημιουργήσει επαρκή πλούτο για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Όπως είχε γράψει προ αιώνων, ο Άνταμ Σμιθ, ο θεωρητικός θεμελιωτής της Ελεύθερης Οικονομίας, «Laissez faire et laissez passer». Σε ελεύθερη ερμηνεία, μειώστε τα εμπόδια στην ανάπτυξη του εμπορίου, αφήστε την οικονομία να παράξει πλούτο!
Είναι μονόδρομος!
