Διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες για τον χαμό της συζύγου του Νότη Σφακιανάκη, ενός ανθρώπου που βρίσκεται εδώ και χρόνια εκτός των φώτων της δημοσιότητας.
Θα περίμενε κανείς, μπροστά σε ένα τόσο βαρύ πένθος, μια στάση σεβασμού, μια σιωπηρή αναγνώριση της ανθρώπινης τραγωδίας.
Δυστυχώς, για ένα μεγάλο μέρος του διαδικτυακού (και όχι μόνο) Τύπου, η απώλεια ενός ανθρώπου μετατράπηκε άμεσα σε ευκαιρία για κέρδος.
Το θλιβερό γεγονός του θανάτου της Κίλι Σφακιανάκη, αντί να αντιμετωπιστεί με την στοιχειώδη ευαισθησία που επιβάλλει η περίσταση, χρησιμοποιήθηκε ως φθηνό δόλωμα. Με πρωτοσέλιδα και τίτλους που ξεπερνούν κάθε όριο ευπρέπειας, το “κοινό μυστικό” για την προσωπική ζωή του τραγουδιστή, και συγκεκριμένα για μια υποτιθέμενη άλλη γυναίκα, βρέθηκε στο επίκεντρο. Την ώρα που ένας άνθρωπος θρηνεί, που η οικογένειά του έχει συντριβεί, ο “δημοσιογραφικός” κανόνας επιτάσσει το κυνήγι του σκανδάλου, του κουτσομπολιού, του κλικ.
- Μηδενικός σεβασμός στον θάνατο.
- Μηδενική ενσυναίσθηση για τον πόνο.
- Μηδενική ηθική.
Αυτή η τακτική δεν είναι «δημοσιογραφία». Είναι ένα αηδιαστικό κυνήγι επισκεψιμότητας, ένα άθλιο παζάρι πόνου. Είναι η απόδειξη πως, σε ένα περιβάλλον ασύδοτης πληροφόρησης και αχαλίνωτου ανταγωνισμού για την προσοχή του κοινού, ο σεβασμός και η ηθική έχουν πάψει να είναι αξίες και έχουν γίνει πολυτέλεια.
Πόσο πιο χαμηλά;
Το ερώτημα δεν είναι αν η πληροφορία είναι αληθής ή όχι. Το ερώτημα είναι “Γιατί τώρα;” Τι προσφέρει στον αναγνώστη η είδηση για την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου που μόλις έχασε τη σύζυγό του; Η απάντηση είναι απλή: Τίποτα. Παρά μόνο επιβεβαιώνει την επικράτηση του “clickbait” έναντι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Αυτή η πρακτική διαβρώνει την εμπιστοσύνη του κοινού στα Μέσα και, κυρίως, αμαυρώνει το επάγγελμα του δημοσιογράφου. Είναι ντροπή να γινόμαστε μάρτυρες αυτής της κατρακύλας, όπου η ανθρώπινη απώλεια γίνεται καύσιμο για την κερδοφορία των ιστοσελίδων.
Απαιτείται αυτοκριτική, απαιτείται επαναπροσδιορισμός. Η ενημέρωση δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον κιτρινισμό, και το πένθος δεν πρέπει να γίνεται θέαμα. Ο αναγνώστης οφείλει να γυρίσει την πλάτη σε αυτές τις πρακτικές. Όσο εμείς κάνουμε κλικ, τόσο εμπεδώνεται η πεποίθηση πως οτιδήποτε πουλάει, είναι και σωστό. Και αυτό, είναι το χειρότερο «νεκρό» που έχουμε να θρηνήσουμε.
