«Πρέπει να είναι στοχευμένα. Και όχι στην κατανάλωση. Νισάφι πια»
Την ανάγκη εξεύρεσης ισοδύναμων μέτρων που «δεν θα επιβαρύνουν οριζόντια τον κόσμο», ώστε να μην επιβληθεί ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπογράμμισε ο υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, μιλώντας σήμερα στον Real FM.
Ερωτηθείς αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιήσει την προεκλογική του δέσμευση ότι δεν θα εφαρμόσει τον συντελεστή 23% του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση και γιατί καθυστερεί να ξεκαθαρίσει την κατάσταση, ο υπουργός Παιδείας απάντησε: «Για δύο λόγους. Αυτή η δέσμευση που ελήφθη προεκλογικά συναρτάται με την ανάγκη ανεύρεσης ισοδυνάμων δημοσιονομικών. Γι΄αυτό υπήρξε μία παράταση για τη μη εφαρμογή αυτού του μέτρου. Δεν πήγαμε στην εύκολη λύση να “φορτώσουμε” με μόνιμους φόρους την κατανάλωση, να πούμε “βάλτε ένα 0,5 στα τσιγάρα”. Θέλουμε να δούμε αν είναι πραγματικά τα έσοδα, τα οποία προϋπολογίζονται από το μνημόνιο».
Στην επισήμανση αν η επιλογή είναι ανάμεσα στα τσιγάρα και το αλκοόλ από τη μία και την ιδιωτική παιδεία από την άλλη, είναι προφανές ότι πρέπει να το κάνετε, ο ίδιος απάντησε πως «είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να επιβαρύνουμε οριζόντια τον κόσμο για το θέμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Γιατί πρέπει να επιβαρύνουμε τα τσιγάρα που είναι ήδη επιβαρημένα φορολογικά, προκειμένου να μην μπει φόρος στο ιδιωτικό σχολείο; Δεν λέω να μπει, απλώς είμαι εναντίον της άποψης να μπει οριζόντια. Όχι. Πρέπει να είναι στοχευμένα. Και όχι στην κατανάλωση. Νισάφι πια».
Σχετικά με το αν η κυβερνητική πλειοψηφία τα βγάζει πέρα με το φόρτο των μέτρων που έχει να περάσει στη Βουλή το επόμενο διάστημα ή πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται τη διεύρυνση της κοινοβουλευτικής στήριξης, επισήμανε ότι «μόλις προχθές έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση, εκεί το κάθε κόμμα καθόρισε τη στάση του. Μου κάνει εντύπωση ότι μεγάλα κόμματα, όπως η ΝΔ και μικρότερα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που είχαν συμπράξει στη στήριξη των μέτρων το καλοκαίρι, τώρα διαμηνύουν ότι “τελείωσε, δεν ψηφίζουμε τα μέτρα”. Είναι θέμα δικής τους πολιτικής επιλογής, αυτοσυντήρησης κομματικής περισσότερο παρά μία στρατηγική πολιτική επιλογή.
Το ερώτημα δεν αφορά εμάς. Εμείς έχουμε πρόγραμμα. Είμαστε κυβέρνηση. Κρινόμαστε. Έχουμε πρόγραμμα που αφορά τους καταναγκασμούς τους μνημονιακούς, τις δυνατότητες που προκύπτουν και από αυτά τα μέτρα, αλλά κυρίως μία πορεία παράλληλων πολιτικών επιλογών που θα μας βγάλουν του χρόνου στην ανάπτυξη και θα δημιουργήσουν ένα παράλληλο δίχτυ μιας κοινωνικής αλληλεγγύης.
Δεν καταλαβαίνω, στην κρίση που έχουν περιπέσει τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πώς μπορεί να σκεφτούν ότι θα ακολουθήσουν μια πολιτική περισσότερο συναινετική από την πλευρά τους.
Ίσως δεν τους κάνει η πολιτική μας, δεν αρκεί να πεις “ψηφίζω κάτι”, πράγματι μπορεί να υπάρχει το θέμα του μνημονίου, αλλά όλα τα άλλα θέματα που είναι το αντιστάθμισμα το κοινωνικό και μία προοπτική διαφορετικής ανάπτυξης από αυτή που η νεοφιλελεύθερη πολιτική με τα success story είχε διαμορφώσει, προφανώς δεν δημιουργεί συγκλίσεις, αποκλίσεις δημιουργεί».
