Σοκ στον επιχειρηματικό κόσμο έχει προκαλέσει η τραγική είδηση του θανάτου του Στέλιου Σκλαβενίτη. Πρόκειται για το ένα από τα τέσσερα αδέλφια που βρίσκονταν στο «τιμόνι» της ομώνυμης αλυσίδας σούπερ μάρκετ.

Ο Στέλιος Σκλαβενίτης άφησε το πρωί της Κυριακής (01/04/2018) την τελευταία του πνοή σε ηλικία 53 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γνωστός επιχειρηματίας δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας.

Την περασμένη εβδομάδα διεγνώσθη με γρίπη και από την περασμένη Πέμπτη νοσηλευόταν σε νοσοκομείο. Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες.

Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να αναστρέψουν την κατάστασή του και κατέληξε τα ξημερώματα Κυριακής από αναπνευστική ανεπάρκεια, αναφέρουν πληροφορίες.

Ωστόσο, για ακριβή αίτια του θανάτου του αναμένεται επίσημη ανακοίνωση..

Η αυτοκρατορία που χτίσθηκε βήμα – βήμα

Η Σκλαβενίτης, είναι αμιγώς ελληνική επιχείρηση με παράδοση 130 ετών και με άψογη σχέση με τους εργαζόμενους. Η επιχείρηση λειτουργεί με όρους κερδοφορίας, αρνείται να πωληθεί σε ξένους, κρατά χαμηλούς τόνους, δεν λειτουργεί τις Κυριακές και δεν διαθέτει ιστοσελίδα στο διαδίκτυο. Η οικογένεια Σκλαβενίτη μάλιστα έχει πολλές φορές βοηθήσει τους συντοπίτες της, τους Λευκαδίτες.

Πώς όμως ξεκίνησαν όλα; Ας πάμε πίσω στη Λευκάδα του μεσοπολέμου. Εκεί, ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης δημιούργησε μία επιτυχημένη εταιρεία εισαγωγών ξυλείας και εξαγωγών κρασιών. Το 1924 κι ενώ οι επιχειρήσεις συνεχώς πάνε καλύτερα, γεννιέται ο πρώτος γιος, ο Γιάννης. Τρία χρόνια αργότερα ακολουθεί ο δευτερότοκος Σπύρος και λίγο αργότερα ο Νάσος. Νωρίτερα η οικογένεια είχε αποκτήσει τη Θεοδώρα Σκλαβενίτη, η οποία ως γυναίκα μεγαλωμένη σε σαφώς συντηρητικό περιβάλλον δεν ενεργοποιήθηκε στις επιχειρήσεις.

Όμως το 1936 η οικογένεια καταστρέφεται οικονομικά, μετά από ένα ατύχημα σε μεγάλη παρτίδα εμπορευμάτων που προοριζόταν για το εξωτερικό. Μπορεί οι οφειλέτες να είχαν εισπράξει όλα (!) τα χρωστούμενα, τα ήθη όμως της εποχής δεν συγχωρούσαν εύκολα τις αποτυχίες. Έτσι, με την ανάγκη για νέο ξεκίνημα, ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης φεύγει για στην Αθήνα. Με τον πόλεμο και την κατοχή η οικογένεια περνά πάρα πολύ δύσκολα και το 1942 πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια και οι δύο γονείς. Ο δεκαοχτάχρονος τότε Γιάννης, σε ρόλο προστάτη αναλαμβάνει να συντηρήσει τους πάντες. Για να μπορέσει να ζήσει, κρατά λογιστικά βιβλία σε μία βιοτεχνία οικιακής σκευής, ενώ ο μικρότερος αδελφός του Σπύρος δούλευε σε εργοστάσιο σαπωνοποιίας και στον Ερυθρό Σταυρό ως φύλακας.

Σύμφωνα με φήμες, στη διάρκεια της κατοχής και λίγο αργότερα είχαν επιδείξει πολεμική δράση σε ομάδα «κρούσης» που έδρασε στην περιοχή των Πετραλώνων. Αυτά δεν έχουν ποτέ επιβεβαιωθεί δημοσίως και παραμένει ως ένα από τα πολλά μυστικά της πάντα σιωπηρής οικογένειας.

Έτσι, το επιχειρηματικό δαιμόνιο των δύο αδελφών, φάνηκε από τα μέσα της δεκαετίας του ’40. Τότε άρχισαν ξεκίνησαν να διαθέτουν προϊόντα, όπως κεχρί, κανναβούρι και είδη πρώτης ανάγκης στην Κεντρική Αγορά Αθηνών. Ο τρίτος αδελφός, ο Νάσος, δεν ασχολήθηκε με το εμπόριο, αλλά επέλεξε να ακολουθήσει καριέρα στρατιωτικού (και αυτός όμως, λίγο μετά την πτώση της Χούντας, μεταπήδησε στην οικογενειακή επιχείρηση).

Σιγά-σιγά τα αδέλφια στρέφονται στο εμπόριο ειδών μπακαλικής και μπαχαρικών μέχρι το 1950, όταν γνωρίζουν τον Μιλτιάδη Παπαδόπουλο, τον άνθρωπο που στη συνέχεια έγινε ο επιχειρηματικός τους συνεργάτης. Μικρασιάτης στην καταγωγή ο Μιλτιάδης Παπαδόπουλος, το 1924 πήγε στην Αθήνα από την Καισαρεία, μαζί με την αδελφή του, ορφανός από γονείς. Δούλευε ως μικροπωλητής ζώντας φτωχικά ως πρόσφυγας στη Νίκαια και στον Ταύρο.

Το 1954 είναι χρονιά σταθμός: οι τρεις φίλοι και συνεργάτες δημιουργούν τη «Σκλαβενίτης & Σία» με έδρα στα Πετράλωνα. Αντικείμενο της εταιρίας, η χονδρική πώληση τροφίμων. Οι δουλειές πηγαίνουν συνεχώς καλά και ιδρύουν μία νέα και πρωτοποριακή παγκοσμίως εταιρία: την ΤΗΛΕΞΥΠ. Ήταν το πρώτο delivery της Ελλάδας και ίσως από τα πρώτα του κόσμου, καθώς εξυπηρετούσε τους πελάτες της κατόπιν τηλεφωνικής τους παραγγελίας.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα