Τα κέλτικα φαντάσματα της Λατρείας των Νεκρών
Οι αρχαίοι Κέλτες είχαν εκτεταμένα τελετουργικά που συνδέονταν με τη λατρεία των προγόνων και τον σεβασμό των πνευμάτων τους, καθώς πίστευαν ότι το φάντασμα του εκλιπόντος παρέμενε για πάντα στην οικογενειακή εστία. Στις παλιότερες μάλιστα παραδόσεις τους, συνήθιζαν να παίρνουν τα κεφάλια των εχθρών τους και να τα αφιερώνουν στα προγονικά ακριβώς πνεύματα των πολεμιστών των οικογενειών τους.
Στη Βρετάνη, για παράδειγμα, πιστευόταν ότι τα φαντάσματα των νεκρών συγγενών μαζεύονταν τα βράδια γύρω από την οικιακή φωτιά, ψάχνοντας την ίδια ακριβώς ζεστασιά και θαλπωρή που αποζητούσαν ως ζωντανοί.
Διάφορες τελετές έψαχναν να κατευνάσουν τα πνεύματα που μπορεί να εξοργίζονταν από τις ανθρωποθυσίες των Κελτών. Τα θυμωμένα φαντάσματα δεν έπρεπε να τα παίρνεις ελαφρά τη καρδιά και αρκετές τελετουργικές ανθρωποθυσίες γίνονταν με σκοπό να τιμηθούν τα πνεύματα όσων είχαν πέσει στη μάχη για τη διατήρηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των επιγόνων τους.
Στις γιορτές μάλιστα τα πνεύματα των νεκρών συγγενών μαζεύονταν μαζικά στην οικογενειακή φωτιά και τα πιο ακούραστα από αυτά συνήθιζαν να παίρνουν τις βόλτες τους στους δρόμους. Για τους Κέλτες, τα φαντάσματα των νεκρών αποτελούσαν καθημερινό μέλημα και ήταν πραγματικές οντότητες που συμμετείχαν τόσο στη δημόσια σφαίρα όσο και την ιδιωτική ζωή…
ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
