Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι ένας από τους συχνότερους αιματολογικούς καρκίνους, αλλά άγνωστος για το ευρύ κοινό.
Πρόκειται για κακοήθη νόσο κατά την οποία μέσα στον μυελό των οστών πολλαπλασιάζονται κύτταρα που φυσιολογικά παράγουν τα αντισώματα και ονομάζονται πλασματοκύτταρα. Πρόκειται δηλαδή για καρκίνο του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς τα αντισώματα είναι απαραίτητα στον άνθρωπο για να καταπολεμά τις λοιμώξεις.
Το πολλαπλούν μυέλωμα προσβάλλει ετησίως σχεδόν 400 Έλληνες, η μέση επιβίωση όμως από αυτό έχει υπερδιπλασιαστεί την τελευταία 10ετία.
Επιπτώσεις
Ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των πλασματοκυττάρων παράγει ένα παθολογικό αντίσωμα (μία πρωτεΐνη), που κυκλοφορεί στο αίμα, μπορεί να αποβάλλεται από τα ούρα και συνεπώς να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια ή αυξημένη πυκνότητα του αίματος που με τη σειρά της προκαλεί πονοκεφάλους, διαταραχές στην όραση και άλλα προβλήματα.
Επειδή τα παθολογικά πλασματοκύτταρα αναπτύσσονται μέσα στον μυελό των οστών, προκαλούν βλάβες στα οστά, με συνέπεια να προκαλείται πόνος σε διάφορες περιοχές του σώματος, πιο συχνά στη μέση και τα πλευρά.
Η μεγαλύτερη απειλή για τους πάσχοντες, πάντως, είναι οι λοιμώξεις. Το ασθενές ανοσοποιητικό καθιστά τον οργανισμό ευάλωτο στις λοιμώξεις.
Υπολογίζεται ότι το περίπου 20% των ασθενών έχουν ήδη νεφρική ανεπάρκεια κατά τη στιγμή της διάγνωσης, ενώ το 60-70% έχουν και αναιμία, δηλαδή αιματοκρίτη κάτω από 35%.
Διάγνωση
Η πρώτη εξέταση είναι η ακτινογραφία που μπορεί να δείξει «τρύπα» στα κόκαλα εξαιτίας της συσσώρευσης των παθολογικών πλασματοκυττάρων και εξέταση αίματος και ούρων για να εντοπιστεί το παθολογικό αντίσωμα. Η τελική διάγνωση γίνεται με ειδικές εξετάσεις του μυελού των οστών: το μυελόγραμμα και την οστεομυελική βιοψία, η οποία απαιτεί λήψη δείγματος από τον μυελό των οστών και έλεγχο στο μικροσκόπιο.
Αντιμετώπιση
Το πολλαπλούν μυέλωμα αντιμετωπίζεται πλέον με τα νέα φάρμακα, όπως είναι τα ανοσοτροποποιητικά και οι αναστολείς πρωτεασώματος.
Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα «ξυπνούν» το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να επιτεθεί στα μυελωματικά κύτταρα. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν οι ουσίες θαλιδομίδη, που εγκρίθηκε το 2000, και λεναλιδομίδη που εγκρίθηκε το 2006.
Οι αναστολείς του πρωτεασώματος «χτυπάνε» κατ’ ευθείαν τα καρκινικά κύτταρα.
