Βάσει των ευρημάτων, φάνηκε ότι δεν υπήρχε σημαντική διαφορά ανάμεσα στον χρόνο που χρειάζονταν οι εθελοντές για να προσδιορίσουν την αγάπη ή τον πόθο. Κάτι τέτοιο, κατά τους επιστήμονες, υποδεικνύει ότι ο εγκέφαλος είναι σε θέση να επεξεργάζεται και τις δύο συναισθηματικές καταστάσεις το ίδιο γρήγορα. Ωστόσο, αναλύοντας τα μοτίβα της οπτικής τους επικοινωνίας με τη βοήθεια τεχνολογίας ανίχνευσης του βλέμματος, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συναισθηματική κατάσταση των συμμετεχόντων καταγραφόταν στα… μάτια τους.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εθελοντές δήλωναν ότι ένιωθαν συναισθήματα αγάπης απέναντι στο άτομο που έβλεπαν κάθε φορά, έτειναν να επικεντρώνονται στο πρόσωπό του. Στις περιπτώσεις του πόθου από την άλλη πλευρά, έτειναν να επικεντρώνουν το βλέμμα τους σε κάποιο σημείο του σώματος του εικονιζόμενου. Το ίδιο φάνηκε να ισχύει και στους άνδρες και στις γυναίκες.

«Προσδιορίζοντας τα μοτίβα οπτικής επικοινωνίας γύρω από συγκεκριμένα ερεθίσματα που σχετίζονται με συναισθήματα αγάπης, η μελέτη θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός βιοδείκτη που να υποδεικνύει τη διαφοροποίηση των συναισθημάτων ανάμεσα στην αγάπη και στη σεξουαλική επιθυμία» τονίζει ο Τζον Κατσιόπο, διευθυντής του Κέντρου Γνωστικής και Κοινωνικής Νευροεπιστήμης του πανεπιστημίου και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

«Η παρακολούθηση του βλέμματος θα μπορούσε να αποτελέσει ένα νέο εργαλείο διάγνωσης στον τομέα της ψυχιατρικής ή της θεραπείας και της συμβουλευτικής ζευγαριών» καταλήγει ο ειδικός.

Τα ευρήματα των αμερικανών ερευνητών παρουσιάστηκαν στο επιστημονικό έντυπο «Psychological Science».
Το διαβάσαμε στην εφημερίδα Το ΒήμαΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα