Με βασικό πρόβλημα το μεταναστευτικό, οι χώρες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας (λιγότερο) και της Μάλτας προσήλθαν στη Σύνοδο των 7 για τη Μεσόγειο, με αυτό το πρόβλημα να είναι πρώτο στην ατζέντα τους.
Με άλλα λόγια, τα κράτη της Ιβηρικής χερσονήσου δεν αντιμετωπίζουν μεν εξωτερικές απειλές από τρίτα κράτη αλλά το μεταναστευτικό και τα χρόνια προβλήματα στην οικονομία τους, ταλανίζουν τα κράτη τους.
Οι Ισπανοί δεν έχουν διάθεση να εμπλακούν στο αντιτουρκικό μέτωπο που προωθεί η Γαλλία καθώς έχουν μία αγαστή συνεργασία με τους Τούρκους και δεν θα ήθελαν να την χαλάσουν.
Η δε Μάλτα ήταν μία ιδιαίτερη περίπτωση, αφού ήρθε αρκετά κοντά με την Τουρκία λόγω της απειλής των παράνομων μεταναστών από την Λιβύη, όπου δηλώνουν «παρών» (ΚΑΙ ΕΚΕΙ) Οι Τούκροι. Χρειάστηκε η έντονη γαλλική εμπλοκή αλλά και η ελληνική έμμεση απειλή δια του Υπ.Εξ. κ. Δένδια με «εργαλείο» τον εμπορικό στόλο που ανήκει σε Έλληνες εφοπλιστές, για να συνετιστεί η Μάλτα και να μην αποτελέσει έναν ιδιότυπο δούρειο ίππο της Τουρκίας ανάμεσα στους 7.
Η Ιταλία είναι μία μικτή περίπτωση καθώς προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ των συμφερόντων της στη Λιβύη που της επιβάλλουν μία συνεννόηση με την Τουρκία και του μεταναστευτικού. Παρά την συνεννόηση με την Τουρκία, η Ιταλία δεν έχει εχθρική στάση απέναντι στα άλλα μέλη της Συνόδου. Η υπογραφή ΑΟΖ με την Ελλάδα εξυπηρετούσε όχι μόνο τα ελληνικά αλλά και τα ιταλικά συμφέροντα καθώς οι Ιταλοί έχουν σοβαρά θέματα με τις θαλάσσιες ζώνες με την Αλγερία και την Τυνησία. Ωστόσο, η Ιταλία συνεχίζει την ουδέτερη πολιτική της.
Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι στην πρώτη γραμμή των προβλημάτων καθώς αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα με το μεταναστευτικό και αποτελούν τον βασικό στόχο των τουρκικών προκλήσεων. Και τα δύο κράτη έχουν ανέβει και με τα δύο πόδια στο γαλλικό άρμα και δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου κ. Αναστασιάδης, ήταν και στο στρογγυλό τραπέζι αλλά και στην κοινή συνέντευξη τύπου δίπλα στο Γάλλο Πρόεδρο.
Η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιτρέπει στην Ελλάδα να αφήσει την Γαλλία να εγκατασταθεί στρατιωτικά στο νησί μέσω της μόνιμης παρουσίας γαλλικών μαχητικών στην Πάφο και πλοίων που θα ναυλοχούν στα κυπριακά λιμάνια και άρα, να ασφαλίζει εν μέρη το νησί.
Η προσφάτως υπογραφείσα αμυντική συμφωνία της Κύπρου με την Γαλλία είναι προς το συμφέρον του κυπριακού Ελληνισμού. Η δε Γαλλία εξασφαλίζει ότι τα κοιτάσματα της TOTAL στην Κυπριακή ΑΟΖ θα παραμείνουν σε Κυπριακά χέρια. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια έχουμε μία , ας πούμε, εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο η οποία, με τα υπάρχοντα δεδομένα, δεν έχει συμφέρον να προσεταιριστεί την Τουρκία, όπως έκανε η Αγγλία τον περασμένο αιώνα με τα γνωστά αποτελέσματα το 1974.
Η Ελλάδα είναι το επίκεντρο του κυκλώνα αντιμετωπίζοντας την τουρκική επιθετικότητα από το τουρκολιβυκό σύμφωνο μέχρι τον Έβρο και τώρα το Ορούτς Ρέις. Από την άλλη, η Γαλλία είναι αυτή τη στιγμή η μόνη χώρα που είναι διατεθειμένη να υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις κατά της Τουρκίας. Η Ελλάδα χρειαζόταν στήριξη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα το ανταποδώσει δίνοντας στην Γαλλία εξοπλιστικά προγράμματα αλλά και δικαιώματα στο μέλλον εξόρυξης υδρογονανθράκων. Τίποτα δε δίνεται με το αζημείωτο και είναι ιδανική ευκαιρία η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί την συγκυριακή ταύτιση ελληνικών και γαλλικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο.
