Η πυελονεφρίτιδα είναι μόλυνση των νεφρών. Διακρίνεται σε οξεία και χρόνια, ενώ υπάρχουν και κάποιες ειδικές μορφές.
Η οξεία πυελονεφρίτιδα είναι η πιο συνηθισμένη μορφή και σε ποσοστό περίπου 80% οφείλεται σε μόλυνση από κολοβακτηρίδιο (E.Coli). Η μόλυνση είναι συνήθως ανιούσα, δηλαδή τα μικρόβια «ανεβαίνουν» από την ουροδόχο κύστη. Υπάρχει όμως και η αιματογενής μόλυνση όπου συνήθως το μικρόβιο είναι ο σταφυλόκοκκος και πολλές φορές σχηματίζονται και αποστήματα νεφρού.
Συμπτώματα
-Ξαφνικός πυρετός
-Ρίγη
-Πόνος στην περιοχή του νεφρού
-Δυσουρία, συχνουρία, τσούξιμο
Διάγνωση
Η γενική εξέταση αίματος δείχνει σχεδόν πάντα αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων και η γενική ούρων συνήθως δείχνει πυοσφαίρια.
Για να αποκλειστεί η πιθανότητα απόφραξης του νεφρού, μπορεί να χρειαστεί υπερηχογράφημα.
Αντιμετώπιση
Αν ο ασθενής είναι αφυδατωμένος ή σε βαριά γενική κατάσταση μπορεί να χρειαστεί παραμονή στο νοσοκομείο.
Αν όμως είναι σε κατάσταση να λάβει αγωγή από το στόμα τότε συνήθως χορηγείται ειδική αντιβίωση για τουλάχιστον 10 μέρες.
Χρόνια Πυελονεφρίτιδα
Όταν οι μολύνσεις του νεφρού υποτροπιάζουν αυτό οδηγεί σε δημιουργία ουλών στο νεφρό και στην ατροφία του. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε ασθενείς οι οποίοι έχουν απόφραξη λόγω λιθίασης, σακχαρώδη διαβήτη ή νεφροπάθεια από υπερβολική χρήση αναλγητικών. Μια ειδική μορφή χρόνιας πυελονεφρίτιδας απαντάται επίσης σε παιδιά με κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Η θεραπεία της χρόνιας πυελονεφρίτιδας είναι πολύ πιο σύνθετη και περιλαμβάνει άρση των επιβαρυντικών παραγόντων κυρίως της απόφραξης (αφαίρεση λίθων) ή της κυστεοουρητηρικής παλινδρόμησης σε παιδιά.
Στη συνέχεια συνήθως χρειάζεται μακροχρόνια χορήγηση αντιβιοτικών. Δυστυχώς αν προκληθεί νεφρική ανεπάρκεια αυτή είναι μη αναστρέψιμη. Κάποιες φορές χρειάζεται να αφαιρεθεί χειρουργικά ένα μικρό ατροφικό νεφρό που προκαλεί υπέρταση ή ένα κατεστραμμένο νεφρό με πύον και πέτρες.
