«Ετσι σκότωσα τη γυναίκα μου»
Η απολογία-σοκ του 40χρονου συζυγοκτόνου από το Βελβεντό, όπως περιγράφεται στη δικογραφία
«Της έκλεισα το στόμα ενώ ταυτόχρονα της έσφιγγα τον λαιμό και τη χτυπούσα με μπουνιές στο πρόσωπο. Η Ανθή αντιστεκόταν για πέντε με δέκα λεπτά μέχρι που πέθανε». Ψυχρά και κυνικά, με λεπτομέρειες που σοκάρουν και προκαλούν τη λογική, ο 40χρονος αγρότης από το Βελβεντό περιγράφει στην απολογία του δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο πώς σκότωσε τη γυναίκα του, εξαφάνισε το πτώμα της και έπαιζε θέατρο για να καλύψει τα ίχνη του.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει άρθρο ειδησιογραφικού πρακτορείου, ο Τάσος Τσιουχάρας στους αστυνομικούς τα είπε όλα. Για την Ανθή, τη σχέση τους, τα προβλήματά τους. Αφηγήθηκε όλο το σκηνικό της βίας και του αίματος από το περασμένο Σάββατο, όταν η σύζυγός του τού ανακοίνωσε την απόφασή της να χωρίσουν μέχρι και την Τετάρτη, όταν οι αστυνομικοί βρήκαν το πτώμα της 37χρονης στο φρεζαρισμένο χωράφι και τον συνέλαβαν στο κτήμα του στο Βελβεντό.
Η κατάθεση του πατέρα του και πεθερού της άτυχης Ανθής Λινάρδου ήταν η αρχή του τέλους για την αποκάλυψη της φρικτής αυτής ιστορίας. Η αναφορά στο γεγονός ότι δεν υπήρχε λόγος ούτε πρόθεση ο Τάσος Τσιουχάρας να φρεζάρει το χωράφι που ήταν ήδη καλλιεργημένο και οι ασαφείς δικαιολογίες του γιου του οδήγησαν τους αστυνομικούς στην πέτρα δίπλα από την οποία ήταν θαμμένη η νεαρή μητέρα.
Απολογία-σοκ
Αμέσως μετά τη σύλληψή του ο συζυγοκτόνος, έσπασε. Στους αστυνομικούς δέχτηκε να πει τα πάντα. Από το πώς ξεκίνησε το επεισόδιο το βράδυ του περασμένου Σαββάτου μέχρι το θέατρο που έπαιζε όλο αυτό το διάστημα για να κρύψει την αποτρόπαια πράξη του.
«Στις 9 το βράδυ του Σαββάτου βρισκόμουν στο σπίτι μαζί με τη γυναίκα μου και τα τρία μας παιδιά. Αφού έβαλα τα παιδιά για ύπνο, τη ρώτησα αν ήθελε να φάει κρέπα και αφού μου απάντησε θετικά, προσφέρθηκα να πάω να της αγοράσω. Αφού την έφαγε πήγα στην κρεβατοκάμαρα όπου καθόταν μόνη της και γύρω στις 10 έκατσα μαζί της για να μιλήσουμε.
Η συζήτηση αφορούσε στην απόφαση της Ανθής να χωρίσουμε και να πάρει τα παιδιά μας να φύγει σε άλλο μέρος όπου θα έβρισκε δουλειά. Αυτή την απόφαση την είχε πάρει εδώ και μερικούς μήνες και μου την είχε ανακοινώσει και σε προγενέστερο χρόνο». Αυτή είναι η αρχή μιας συγκλονιστικής απολογίας του στους αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Κοζάνης. Στη συνέχεια ο 40χρονος ξεκινά να περιγράφει πώς έχασε τον έλεγχο και με τα ίδια του τα χέρια έπνιξε τη μητέρα των παιδιών του.
«Κάποια στιγμή και ενώ είχαμε έντονο διάλογο σε έντονο ύφος η Ανθή μού ανέφερε ότι δεν περνούσε καλά στο χωριό και ότι ήθελε να φύγει και ένας από τους λόγους ήταν η κακή σχέση που είχε με τη μητέρα μου. Της έλεγα ότι η μητέρα μου δεν την ενοχλεί και δεν έρχεται στο σπίτι μας απρόσκλητη και αυτή απαντούσε ότι της έκανε πόλεμο νεύρων και δεν της μιλούσε. Ενώ μιλούσα ήρεμα και προσπαθούσα να τη μεταπείσω, αυτή, όντας πολύ νευριασμένη, μου είπε “Αντε γ…. και εσύ και η μάνα σου”», όπως διαβάσαμε αναλυτικά σε σχετικό άρθρο ειδησιογραφικού πόρταλ.
Σύμφωνα πάντα με τα όσα υποστήριξε ο Τσιουχάρας στους αστυνομικούς, άρχισε σιγά-σιγά να του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, να θολώνει και να κυριεύεται από το πάθος του… «Το μυαλό μου γύρισε. Βγήκα εκτός εαυτού και την έπιασα από τον λαιμό. Αυτή άρχισε να φωνάζει και να προσπαθεί να αμυνθεί χτυπώντας με και γρατζουνώντας με στο πρόσωπο. Εγώ προκειμένου να μην ακούσουν τα παιδιά που κοιμόντουσαν στο διπλανό δωμάτιο τι γινόταν και στην προσπάθειά μου να την κάνω να σωπάσει της έκλεισα και το στόμα, ενώ ταυτόχρονα της έσφιγγα τον λαιμό και τη χτυπούσα με μπουνιές στο πρόσωπο. Η Ανθή αντιστεκόταν για πέντε με δέκα λεπτά μέχρι που πέθανε. Κατά τη διάρκεια της πάλης μας, μάτωσε η μύτη της, με αποτέλεσμα να λερωθούν τα σεντόνια».
Ο Τάσος Τσιουχάρας θυμόταν τα πάντα με λεπτομέρειες και δεν έχασε καμία στιγμή την ψυχραιμία του: «Μόλις κατάλαβα ότι η Ανθή πέθανε, πήγα αμέσως να δω αν είχαν ξυπνήσει τα παιδιά από τη φασαρία. Δεν είχαν καταλάβει τίποτα και κοιμόντουσαν. Τότε, πήρα το σώμα της με τα ρούχα που φορούσε -και συγκεκριμένα ένα γκρι κολάν και ένα ροζ μπλουζάκι- και το μετέφερα από την εσωτερική σκάλα του σπιτιού μας στο υπόγειο γκαράζ. Το έβαλα στο αγροτικό, στη θέση του συνοδηγού, με τρόπο ώστε να μη φαίνεται από το παράθυρο. Τη σκέπασα με ένα μπουφάν που είχα στο υπόγειο και αποφάσισα προκειμένου να μη τη βρει κανείς να τη θάψω σε ένα από τα χωράφια μου. Ετσι λοιπόν τη μετέφερα στο χωράφι μου στην τοποθεσία Ισκιώματα, όπου ήδη υπήρχε ένα σημείο που ήταν σκαμμένο από παλιά, καθώς είχα σκοπό να απομακρύνω μια τεράστια πέτρα η οποία βρισκόταν μέσα στο χώμα.
Την έριξα στο σημείο γύρω από την πέτρα που ήταν πιο βαθύ και με ένα φτυάρι που είχα πάρει μαζί μου από το σπίτι την κάλυψα πρόχειρα, ώστε να μη φαίνεται, με χώμα. Γύρισα στο σπίτι και έψαξα στην κρεβατοκάμαρα να δω τι ίχνη υπήρχαν και πώς θα μπορούσα να τα απομακρύνω. Το μόνο που υπήρχε ήταν τα αίματα στα σεντόνια και την παπλωματοθήκη. Αμέσως τα πήρα και τα έκαψα στον ξυλολέβητα που βρίσκεται στο υπόγειο του σπιτιού.
Η ώρα κόντευε 24:00. Και τότε άρχισα να συνειδητοποιώ τι είχα κάνει, να στεναχωριέμαι, να αγχώνομαι πάρα πολύ και παράλληλα να σκέφτομαι πώς δεν θα αποκαλύψει κανείς τι είχα κάνει ώστε να μπορέσω να συνεχίσω να μεγαλώνω εγώ τα παιδιά μου».
«Γυρνούσα στο χωριό προσποιούμενος ότι την αναζητώ»Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
