Γιατί ζητά έκτακτη Σύνοδο Κορυφής ο Τσίπρας μετά το ναυάγιο του Eurogroup
Σε επίπεδο πολιτικών ηγετών επιχειρεί να μεταφέρει το αδιέξοδο της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος σε προγραμματισμένη συνομιλία το πρωί της Τετάρτης με τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, θα ζητήσει έκτακτη σύγκληση Συνόδου Κορυφής των χωρών μελών της Ευρωζώνης, ει δυνατόν και πριν το Πάσχα.
Του Νίκου Ανδριόπουλου
Ο πρωθυπουργός με τη αίτημα για Σύνοδο Κορυφής προσδοκά να φέρει τους Ευρωπαίους ηγέτες προ των ευθυνών που απορρέουν από τη συμφωνία του Ιουλίου, καθώς τα μέτρα ύψους 5,4 δισ. ευρώ που προβλέπει έχουν «κλειδώσει» και συμφωνηθεί με όλες τις πλευρές. Με αυτό το επιχείρημα ο Αλέξης Τσίπρας, όπως τονίζουν στο Μαξίμου, επιδιώκει να διασφαλίσει την τήρηση της συμφωνίας του καλοκαιριού, ζητώντας τις σχετικές διασφαλίσεις από τους ομολόγους του. Πέραν τούτου, στο πρωθυπουργικό επιτελείο εκτιμούν ότι η ανερμάτιστη στάση του ΔΝΤ απειλεί όχι μονάχα το ελληνικό πρόγραμμα, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη, η οποία βρίσκεται προ των πυλών του βρετανικού δημοψηφίσματος και εν μέσω πρωτοφανούς κρίσης ασφαλείας και προσφυγικού.
Η πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού ήρθε αμέσως μετά τον «μαύρο καπνό» για το αναμενόμενο έκτακτο Eurogroup της Μ. Πέμπτης, στο οποίο η κυβέρνηση προσδοκούσε να κλείσει η αξιολόγηση, να εγκριθεί ο αυτόματος «κόφτης» δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων από τους στόχους της συμφωνίας και να ανοίξει η συζήτηση για το χρέος.
Συνεργάτες του πρωθυπουργού υπογραμμίζουν πως το ΔΝΤ παραβλέποντας τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, αμφισβητεί ότι με τα μέτρα 5,4 δισ. ευρώ είναι εφικτός ο στόχος για πλεόνασμα 3.5% στο 2018. Το ζήτημα αυτό, αποτελεί στοιχείο διαφωνίας ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Παράλληλα, τονίζουν πως ο μηχανισμός περικοπής δαπανών που έθεσε επί τάπητος η Αθήνα πληροί τις προϋποθέσεις που είχε θέσει το τελευταίο Eurogroup, δηλαδή να είναι αυτόματος, αξιόπιστος, αντικειμενικός και θεσμοθετημένος.
Η κυβέρνηση διά του διευθυντή του γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, Δημήτρη Τζανακόπουλου, επιχείρησε το πρωί της Τρίτης να εξηγήσει πως η νομοθέτηση υπό αίρεση είναι αντίθετη με το ελληνικό Σύνταγμα και με το διεθνές νομικό σύστημα και ότι οι νόμοι που ψηφίζονται στο ελληνικό κοινοβούλιο έχουν άμεση εφαρμογή και η ισχύς τους παύει μόνο με άλλον νόμο. Ωστόσο, το αυτί της Ντέλιας Βελκουλέσκου δεν φαίνεται να «ίδρωσε».
Ως εκ τούτου, η ματαίωση της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών, την οποία στο Μαξίμου αποδίδουν αποκλειστικά στην άρνηση του ΔΝΤ (με τη συνδρομή του Σόιμπλε) να αποδεχθεί τον «κόφτη» και την επιμονή για νομοθέτηση συγκεκριμένων προληπτικών μέτρων ύψους 3,6 δισ. ευρώ, επιβεβαιώνει ότι υπάρχει ακόμα κενό που μένει να γεφυρωθεί και ξυπνά εκ νέου μνήμες καλοκαιριού του 2015. Δεν είναι λίγοι πάντως εκείνοι που βλέπουν πίσω από τη στάση του Ταμείου την υλοποίηση των όσων είχαν διαμειφθεί για σύρσιμο των διαπραγματεύσεων μέχρι πιστωτικής ασφυξίας μεταξύ Τόμσεν και Βελκουλέσκου στον διάλογο που είχε διαρρεύσει στα Wikileaks.
Κυβερνητικά στελέχη πάντως υπογραμμίζουν πως δεν τίθεται θέμα αδιεξόδου και η διαπραγμάτευση θα συνεχιστεί κανονικά αμέσως μετά τον εορτασμό του Πάσχα.
Την ίδια ώρα πάντως ήδη τα κρατικά ταμεία έχουν αρχίσει να στερεύουν και η κυβέρνηση προχώρησε στο «σκούπισμα» των αποθεματικών φορέων του Δημοσίου. Και μπορεί το εν λόγω μέτρο να αποτελεί νόμο του κράτους εδώ και ένα έτος, ωστόσο το timing της απόφασης καθιστά αναπόφευκτους τους συνειρμούς.
Η οριακή κατάσταση δημοσιονομικής ασφυξίας που διαμορφώνεται ξανά, αποτυπώθηκε χαρακτηριστικά από κυβερνητικό αξιωματούχο, ο οποίος μιλώντας στο Reuters έθεσε ως καταληκτική ημερομηνία πριν από ένα απευκταίο πιστωτικό γεγονός τις αρχές του Ιουνίου, επιβεβαιώνοντας την προ καιρού ρήση του Ευκλείδη Τσακαλώτου… «καήκαμε».
