Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Personal Relationships αναλύει μια άλλη παράμετρο στη σχέση ερωτικής ζωής και ύπνου και καταλήγει στη διαπίστωση ότι το ιστορικό αγχωτικών σχέσεων μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες κακής ποιότητας ύπνου.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα για περισσότερους από 260 ανθρώπους που γεννήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν από τη στιγμή της γέννησής τους μέχρι τη μέση ενηληκίωσή τους. Απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικές με τη ζωή τους, τις πρόσφατες σχέσεις τους, το άγχος τους και την ποιότητα του ύπνου τους.
Αναλύοντας τις απαντήσεις αυτών των ανθρώπων μεταξύ 23 και 37 ετών, οι ερευνητές ανακάλυψαν το εξής: Οι άνθρωποι που είχαν καλύτερες σχέσεις κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ενηληκίωσής τους, βίωναν λιγότερο άγχος στην ηλικία των 32 ετών και αυτό οδηγούσε σε καλύτερη ποιότητα ύπνου στην ηλικία των 37 ετών. Αυτό ίσχυε ανεξάρτητα από την κατάθλιψη, το φύλο, την εθνικότητα, το εισόδημα, την εκπαίδευση και το πόσο άγχος είχαν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι στην ηλικία των 37 ετών.
Με άλλα λόγια, ένα ιστορικό καλών σχέσεων σε νεότερες ηλικίες, δηλαδή σταθερών σχέσεων που διέπονται από αμοιβαία φροντίδα, εμπιστοσύνη, συναισθηματική εγγύτητα και ενσυναίσθηση, μπορεί να οδηγήσει σε λιγότερο άγχος στην ενηλικίωση, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί σε καλύτερη ποιότητα ύπνου με την πάροδο του χρόνου.
Είναι κατανοητό γιατί το άγχος επηρεάζει την ποιότητα του ύπνου ενός ατόμου.
Πώς μπορεί όμως μια καλύτερη ερωτική ζωή να οδηγήσει σε λιγότερο άγχος;
«Μία εξήγηση είναι ότι οι άνθρωποι που διαθέτουν τις ικανότητες που απαιτούνται για τη διατήρηση σχέσεων που χαρακτηρίζονται από αμοιβαία φροντίδα, εμπιστοσύνη, επίλυση διαοφορών και άλλα θετικά χαρακτηριστικά, είναι επίσης πιθανότερο να έχουν και άλλα χαρακτηριστικά που μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των στρεσογόνων γεγονότων» αναφέρουν οι ερευνητές.
«Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που έχουν μία υγιή ρομαντική σχέση, είναι πιο πιθανό να επιδείξουν τη φροντίδα και την ανταπόκριση και στις άλλες σχέσεις τους (π.χ. με την οικογένεια ή τους συναδέλφους τους) αποφεύγοντας τις συγκρούσεις. Επιπλέον, όταν αντιμετωπίζουν στρεσογόνες καταστάσεις που οφείλονται σε παράγοντες που δεν μπορούν να ελέγξουν (π.χ. ανεργία, θάνατος ενός μέλους της οικογένειας), οι άνθρωποι που έχουν μία υγιή σχέση είναι πιο πιθανό να διαθέτουν τα συναισθηματικά εφόδια για να αντιμετωπίσουν καλύτερα το αγχωτικό συμβάν και να μειώσουν τη σοβαρότητά του» προσθέτουν.
Πηγή: οnmed.gr
