Η φάση της λιμοκτονίας ξεκινά

Για τις επόμενες 24 εβδομάδες, οι θερμίδες που οι εθελοντές λάμβαναν μειώθηκαν στο μισό. Όλοι ήταν υπό συνεχή επιτήρηση για την υγεία, το βάρος και την ψυχολογική τους κατάσταση. Οι συνέπειες δεν ήταν -ως επί το πλείστον- οι αναμενόμενες. Έχασαν τόσο σωματικό λίπος που πλέον το να κάτσουν σε σκληρή ξύλινη ή μεταλλική καρέκλα ήταν επώδυνο. Πολλοί πλέον πήγαιναν στις πανεπιστημιακές παραδόσεις με μαξιλάρια, ενώ συχνά τους έπαιρνε και ο ύπνος. Εκτός βέβαια κι αν ο καθηγητής ανέφερε κάτι για τροφή, όποτε και οι πεινασμένοι φοιτητές ξυπνούσαν και άκουγαν.

Η απώλεια λίπους είχε ακόμη σαν συνέπεια να κρυώνουν συνεχώς. Η θερμοκρασία τους έπεσε, ενώ οι παλμοί τους μειώθηκαν στους 35 το λεπτό. Οι άντρες έχασαν το ενδιαφέρον τους για τις γυναίκες, ενώ άρχισαν να διαβάζουν… βιβλία μαγειρικής. Όλη τη μέρα περίμεναν για τη στιγμή της σίτισης, με τη μερίδα φυσικά να μετριέται προσεκτικά. Το γεύμα περιελάμβανε υλικά όπως πατάτες, λάχανο και ψωμί. Σταδιακά, οι εθελοντές άρχισαν να αδιαφορούν για τον έξω κόσμο. Τα χειρότερα, όμως, δεν είχαν ακόμη έρθει.

Οι απώλειες και ο άντρας που έκοψε τα δάχτυλά του

Οι χειρότερες επιπτώσεις ήταν οι ψυχολογικές. Δύο άντρες εκδιώχθηκαν από το πείραμα επειδή έκλεψαν τροφή, ένας εγκατέλειψε εξαιτίας ιατρικής αιτίας, ένας λόγω ψυχιατρικού προβλήματος, ενώ ένας άλλος έκοψε με τσεκούρι 3 από τα δάχτυλά του, μόνο και μόνο για να φύγει από το πείραμα χωρίς την ταμπέλα του ρίψασπι.

Την ώρα όμως που ο αριθμός των πειραματόζωων μειωνόταν, ο πόλεμος τελείωνε και οι πύλες στρατοπέδων συγκέντρωσης άνοιγαν τις πόρτες τους για να βγουν έξω πλήθη πεινασμένων κρατούμενων. Το πείραμα δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί και ο Κις αντιλαμβανόταν πως δεν θα είχε πλέον νόημα να δημοσιεύσει τη μελέτη αφότου η κρίση τελείωνε.

Η φάση της αποκατάστασης

Έτσι, κατά τις τελευταίες 12 εβδομάδες, ξεκίνησε τη φάση της αποκατάστασης. Όσοι άντρες είχαν απομείνει χωρίστηκαν σε 4 ομάδες και σε κάθε μία η ποσότητα των θερμίδων αυξανόταν κατά 400, 600, 800, ή 1.200 θερμίδες.

Σε ορισμένους δίνονταν βιταμίνες ή συμπληρώματα πρωτεϊνών προκειμένου να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα διαφορετικών τεχνικών επανασίτισης. Ορισμένοι μάλιστα έμειναν για επιπλέον 8 εβδομάδες, κατά τη διάρκεια των οποίων μπορούσαν να φάνε όσο επιθυμούσαν την ώρα βέβαια που οι επιστήμονες κατέγραφαν λεπτομερώς τις αλλαγές πάνω τους.

Όσο για τα ευρήματα της εξαντλητικής αυτής μελέτης; Ένα από τα σημαντικότερα ήταν η περιορισμένη χρησιμότητα των βιταμινών και των συμπληρωμάτων διατροφής. Αντιθέτως, ο πιο σημαντικός παράγοντας στην επανασίτιση ήταν ο αριθμός των προσλαμβανόμενων θερμίδων. Επιπλέον, ο Κις βρήκε ότι παρά την αδυναμία, όσοι έχουν λιμοκτονήσει μπορούν να λάβουν θερμίδες από το στόμα, χωρίς σωλήνες σίτισης ή άλλον εξοπλισμό.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα