Ο επίλογος και η ειρωνεία της τύχης
Το πείραμα έλαβε τέλος το Δεκέμβριο του 1945, με 32 άντρες-πειραματόζωα να έχουν απομείνει (συμπεριλαμβανομένου και του άντρα που έκοψε τα δάχτυλά του, καθώς είχε ικετέψει να παραμείνει). Ο βοηθός του Κις, ψυχολόγος, Harold Guetzkow, δημοσίευσε αρχικά τον Ιανουάριο του 1946 ένα βιβλίο 70 σελίδων με τα πρώιμα ευρήματα, καθώς ο επικεφαλής του πειράματος έπρεπε να καταγράψει και να αναλύσει τα επίσημα αποτελέσματα.
Τελικά, το 1950 δημοσίευσε ένα δίτομο έργο, 1.385 σελίδων, υπό τον τίτλο «The Biology of Human Starvation», έργο εξαιρετικά χρήσιμο ακόμη και σήμερα για την αντιμετώπιση διατροφικών διαταραχών, πριν η ψυχολογική προέλευση του προβλήματος αναγνωριστεί και τύχει διαχείρισης.
Η ειρωνεία στο πείραμα του Άνσελ Κις ήταν ότι τα αίτια που στάθηκαν αφορμή να ξεκινήσει, ήταν κι αυτά που οδήγησαν στο τέλος κάθε είδους απάνθρωπης διαδικασίας.
Την ώρα που ο επιστήμονας μελετούσε και κατέγραφε τα αποτελέσματα της μελέτης, η δίκη των γιατρών στη Νυρεμβέργη έφερνε στο φως τα όσα φρικιαστικά διέπρατταν ναζιστές ερευνητές πάνω σε κρατούμενους. Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα συμφώνησε ότι τέτοιες θηριωδίες δεν επιτρεπόταν να επαναληφθούν, στηρίζοντας και τα ανάλογα ψηφίσματα για τον ηθικό κώδικα των πειραμάτων.
Παρά λοιπόν την εθελοντική φύση του πειράματος του Κις, τέτοιες μελέτες είναι μάλλον απίθανο να επαναληφθούν ξανά κι ως εκ τούτου το δίτομο έργο θα παραμείνει το κλασσικότερο σύγγραμμα πάνω στη λιμοκτονία των ανθρώπων.
ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
