Η θρομβοφλεβίτιδα είναι η ανάπτυξη θρόμβου, δηλαδή πήγματος αίματος και φλεγμονής σε μία φλέβα.
Οι περισσότεροι θρόμβοι αναπτύσσονται στις φλέβες των κάτω άκρων, γεγονός που οφείλεται στη βαρύτητα. Η αργή κυκλοφορία του αίματος από τα πόδια προς την καρδιά δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη θρόμβου.Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη πηκτικότητα του αίματος ή σε τραυματισμό του τοιχώματος μιας φλέβας.
Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο
Οι άνθρωποι που κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν θρομβοφλεβίτιδα είναι γενικά οι εξής:
-Οι παχύσαρκοι
-Όσοι έχουν χειρουργηθεί ή για άλλους λόγους βρίσκονται σε παρατεταμένη κατάκλιση
-Όσοι βρίσκονται σε παρατεταμένη ακινησία, πχ. στο αεροπλάνο (σύνδρομο οικονομικής θέσης)
-Οι έγκυοι λόγω της πίεσης που ασκείται στις φλέβες της κοιλιάς
-Όσοι πάσχουν από παράλυση ενός μέλους, εξαιτίας πχ. αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή τραυματισμού του νωτιαίου μυελού
-Οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά ή κάνουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, επειδή τα οιστρογόνα αυξάνουν την πηκτικότητα του αίματος
-Οι καπνιστές
-Όσοι έχουν κιρσούς
-Όσοι έχουν κληρονομική προδιάθεση
Αντιμετώπιση
Η θρομβοφλεβίτιδα υποχωρεί σε μία-δύο εβδομάδες με την χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, θερμά επιθέματα για 20-30 λεπτά τρεις φορές την ημέρα και ανύψωση του άκρου.
Για τη θεραπεία των εν τω βάθει φλεβικών θρομβώσεων, χορηγούνται αντιπηκτικά φάρμακα.
Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί πιο επιθετική θεραπεία με θρομβόλυση (όπως και στο έμφραγμα), αγγειοπλαστική (μπαλονάκι) ή χειρουργική επέμβαση. Σπάνια θα χρειαστεί να τοποθετηθεί ειδικό φίλτρο σε κεντρική φλέβα ώστε να συγκρατήσει τυχόν θρόμβο που θα αποσπαστεί.
Μόλις υποχωρήσει το οίδημα εφαρμόζονται ειδικές ελαστικές κάλτσες που περισφίγγουν βαθμιδωτά το πόδι (περισσότερο χαμηλά, λιγότερο ψηλά) ώστε να προληφθεί η ανάπτυξη φλεβικής ανεπάρκειας.
